Een moeder in wording

Ruim dertig weken zwanger ben ik, en afgelopen week heb ik voor het eerst wat kleertjes gekocht. Rompertjes, in twee maten. Nog een voorbeeld: vier weken geleden kreeg ik informatie mee over borstvoeding. Dat boekje zwerft nog immer ongelezen in mijn tas.

Een kar buggy: nog zoeken
Een ontaarde moeder voel ik me niet, opmerkelijk vind ik het wel. Dat ik me niet suf shop bij de HEMA, op Zazou.eu, of waar dan ook. Me niet wentel in babyblaadjes, me niet wezenloos Google, geen wishlist heb.

Ook heb ik nog geen idee wat voor buggy ik zal kopen. Word ik er dit weekend op gewezen dat de gemiddelde levertijd van die dingen acht weken is. Oh. Oeps.

Ik weet dat ik het liefst een kar wil waar ik achter kan rennen. Voor het geval dat kleine dat ook best leuk vindt. Krijgt ze/hij meteen wat frisse lucht. Ik kijk wel naar karren die voorbij komen – oh, dat merk. O, die is ook mooi – en hop, ga weer verder met de orde van de dag.

Vleesgeworden afwijking
Als ik andere zwangeren om me heen hoor, voel ik me een vleesgeworden afwijking. Want waar ik me voornamelijk mee bezig hou, zijn 1) de buitelingen – gut, wat kan zo’n kind pijnlijk schoppen, nooit geweten! Blij mee trouwens, al die levenstekens – en 2) de naam. Waar ik nog een compleet andere blog over kan schrijven.

Hart onder eigen riem
Gisteren heb ik ook hydrofielluiers gekocht. En die muziekdoosknuffel bij de kassa, die je aan de wieg kunt hangen. En ik heb wat gekregen reeds schone kleertjes gewassen. En ik heb al een badje, een verschoningskussen. En vrijdag kreeg ik via via een maxicosi en box van ene moet-wel-heel-lieve Karine zijn. En de wieg-in-bruikleen-van-zus staat er al. Opgemaakt en wel. En…

Nieuwe babykamer = slecht
Nu ja, ik bedoel maar. Ik shop en lees me dan wel niet suf: kleine is gewenst en uitermate welkom! Ze/hij heeft alleen pech, dat moeders niet van winkelen houdt. Hoewel, dat is misschien maar goed ook, want wat hoorde ik zondag bij Llink: uit recent onderzoek blijkt dat in 40% van de babykamers giftige stoffen aanwezig zijn.

Blijkt overigens oud nieuws, in 2008 werd al geschreven dat (te!) nieuwe babykamers mogelijk slecht zijn voor je kind.

Twijfel ik toch over ‘nog even dat ene wandje schilderen’…

CC foto: Mikebaird