De eerste baan van Mignon: ‘In no-time was ik de snelste in de bediening en runde ik het hele terras’

Tijdens haar baan in de bediening bij een eetcafé kwam Mignon (27) erachter dat voor zichzelf werken goed bij haar past. Als kunstenaar, illustratrice en auteur heeft ze nu de vrijheid waar ze toen naar op zoek was.

Eerste baan: serveerster bij eetcafé Jongepier in Dordrecht.
Verdiensten: ‘Vijf euro per uur. Best veel als je zestien bent, maar ze gaven geen loonsverhoging als je ouder werd en er langer werkte.’
Huidige baan: kunstenaar, illustrator en auteur van Zon- & sodeflikstralen.
Mooi op cv: ‘De rondleiding die ik mocht geven door het Dordrechts museum. Een droom die ik als kind al had, want er hangt een schilderij waarnaar ik vernoemd ben.’

Hoe het begon…

‘Inmiddels kan ik normaal werken en leven, maar vroeger kampte ik met een angststoornis. Van mijn moeder moest ik toch op zoek naar een baan, dus ik besloot het dichtbij huis te zoeken. Ik liep vaak langs de Jongepier en zag dat ze daar wel wat versterking konden gebruiken. Op een dag liep ik naar binnen en zei tegen het barpersoneel: ‘Ik zou hier graag willen werken.’ De volgende dag had ik mijn proefdag. Ik werd ingewerkt door een meisje dat me over haar schouder liet meekijken hoe ze een bestelling opnam. Best gênant, want ik wist best hoe dat moest en nam niet veel later zelf een bestelling van een grote groep op.’

Mijn werkzaamheden

‘Vanwege mijn angststoornis was ik gestopt met school. Ik vond veel afleiding in het werk.  Omdat ik de enige was die fulltime beschikbaar was, werd ik veel ingepland. Soms werkte ik van tien uur ’s ochtends tot twee uur ’s nachts. In no-time was ik de snelste in de bediening en runde ik in mijn eentje het hele terras. Toen het meisje uit de keuken ontslag nam, kreeg ik er taken bij en stond ik naast het serveren ook broodjes te smeren. Een paar weken later runde ik bijna de hele boel. Van broodjes smeren tot schoonmaken, en van muren schilderen tot het aflakken van de tafels. De toenmalige eigenaar woonde in België en kwam eens in de zoveel tijd kijken hoeveel er was verdiend. Er was geen geld voor een verbouwing en we besloten daarom zelf de boel op te knappen.’

Bijzondere gasten

‘Er kwamen veel toeristen en ik vond het heerlijk om hen over de geschiedenis van het café te vertellen. Vincent van Gogh woonde er om de hoek en in mijn pauze stond ik weleens te fantaseren over hoe het zou zijn om hem een biertje in te schenken. Ik heb ooit een bijzondere gast mogen ontvangen: Midas Dekkers. Mijn moeder kwam hem tegen en vertelde dat ik hier werkte en onwijs fan van hem was. Toen kwam hij spontaan even langs. Dat maakte echt mijn dag.’

Minder leuk

‘Toen ik eens de zaak moest openen, zag ik dat er was ingebroken. Dat was schrikken. Alles lag overhoop en de kluis was leeggehaald. In die periode voelde ik me daar erg onveilig en vrij snel daarna heb ik mijn baan ook opgezegd.’

Waardevolle les

‘Ik gaf altijd tweehonderd procent bij de Jongepier, maar ik kreeg er weinig erkenning voor terug. Ook vond ik het frustrerend dat ik dingen die verkeerd gingen niet kon oplossen, want het was niet mijn zaak. Het lezen van de quote Build your own dream or someone else will hire you to build theirs wakkerde de behoefte om voor mezelf te werken nog meer aan. De horeca was eigenlijk niets voor mij. Ik had erg veel behoefte aan vrijheid en ruimte voor persoonlijke ideeën. Als kunstenaar heb ik nu waar ik toen naar verlangde. Ik schrijf, schilder en illustreer. Ik zet mijn kunstdisciplines in voor commerciële doeleinden, maar doe ook veel klussen met als doel om jongeren en kunst met elkaar te verbinden. In mijn boek Zon- & sodeflikstralen staan mijn illustraties en gedichten. Ik doe wat ik leuk vind, waar mijn passie ligt en heb alles zelf in de hand. Alles wat het me oplevert, heb ik helemaal zelf bereikt.’

Dit artikel is afkomstig uit VIVA-48. VIVA400 is powered by RenaultCaptur.