Fleur Meijer: ‘Mijn probleem met het groepsweekend is de groepsweekendappgroep’

VIVA-journalist Fleur Meijer (36) schrijft over wat haar zoal bezighoudt.

Iedereen stelt zichzelf op een zeker moment in het leven de vraag: ben ik een groepsmens? Mijn antwoord daarop is ‘nee’. In principe. Dat is iets anders dan uit principe. En zo kon het dan ook gebeuren dat ik binnenkort wel degelijk met twintig mensen een zogeheten ‘weekendje weg’ ga. Een deel van die mensen ken ik niet tot nauwelijks, een deel redelijk tot goed en één iemand zeer goed, want dat is de Kameel. Tot dusver niets aan de hand. Ik ben a priori een mensenmens, dus ik zal heus niet een heel weekend met een sardonisch grijnsje rondlopen, al roepend dat ik eigenlijk geen groepsmens ben. Die niet-groepsmensen heb je namelijk óók. Nee, wordt leuk, wordt lachen, ik maak me geen zorgen, komt goed allemaal. Mijn probleem met het groepsweekend is meer de groepsweekendappgroep. Want natuurlijk is er een groepsweekendappgroep. Daarin nemen uiterst kordate mensen het voortouw om uiterst kordaat dingen te plannen en te regelen. Dat is logisch. Die mensen heb je hard nodig. En dus werden er voorheen al harde knopen doorgehakt op het gebied van data (‘heeft iedereen de datumprikker nou al ingevuld?!?’), accommodatie (‘Last call voor wie toch niet mee wil. Vanaf morgen fix je een waardig vervanger of de kosten worden doorberekend’) en kamerindeling (‘Voor mij 131 – de vuurdoorn’). Ik stond erbij, keek ernaar en zei zo af en toe heus ook iets. ‘Jeuj, goed geregeld!’ bijvoorbeeld.

Op dit moment zijn we in de groepsweekendappgroep aanbeland bij de paragraaf ‘vervoer’. Een van de uiterst kordate personen heeft zich opgeworpen om het aantal autobezitters in de groep in kaart te brengen en daarover het aantal niet-autobezitters te verdelen. Er verscheen een paar minuten geleden een foto van een handgeschreven lijst, waar ik sta aangevinkt als autobezitter. ‘Fleur, kun je nog even aangeven hoe laat je wilt vertrekken?’ Ik stond erbij en keek naar mijn telefoon. En daarna naar de Kameel. ‘Ze willen weten hoe laat wij over ruim anderhalve maand willen vertrekken.’

‘Eeeeeh…’ zei de Kameel met een blik die zich ergens ophield tussen verwildering en verwondering. ‘Eeeeeh…’, zei ik met dezelfde blik.
De Kameel en ik hebben 
dan ook precies hetzelfde probleem met groepsweekendappgroepen: wij snappen ze niet. We bewonderen de daadkracht, de efficiëntie, het ongekende vermogen tot anticiperen en we zijn er dankbaar voor. Maar we snappen het niet. Wij lopen om zeven uur nog ontredderd in de supermarkt rond omdat we niet weten wat we om acht uur gaan eten. Wij weten ook nog niet wanneer we deze zomer op vakantie gaan. Waarheen wel, ik citeer: ‘Van Montpellier naar Corsica of zo of anders vanuit Spanje ergens heen of misschien toch Peru, maar dat kan ook in het najaar.’

‘Wat zal ik zeggen?’ zei ik tegen de Kameel.
‘Ik weet het niet. Gewoon: ’s middags?’
‘Goeie. En wat als we straks ook moeten intekenen op ontbijtlijsten, kookplanningen, buitenactiviteiten en boodschappenroulette? En of we in 134 (de oesterzwam) of 69 (de ransuil) willen?’
‘Dan zeg je gewoon: wij vinden alles prima.’
‘Ja’, zei ik. ‘Goed geanticipeerd.’

Lees meer columns van Fleur:
Call me by your name
Vooroordelen
Op de bank slapen
Kiloknallervlees
Efficiëntie
Nieuwe leven
Een weldoener zijn
Madonna
Vliegtuigvoedsel
Micheal Jackson in New York

Deze column van Fleur komt uit VIVA 24. Deze editie ligt t/m 19 juni in de winkel of kan je hieronder online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«