Fitties op de werkvloer: ‘Flexwerken maakt me bloednerveus’

Sinds een paar maanden zijn er in het bedrijf waar Jenny werkt alleen nog flexplekken, en Jenny vist altijd achter het net. Van haar chef Sebas moet Jenny dan in de kantine werken. Maar door het rumoer van kletsende collega’s maakt Jenny veel meer fouten dan voorheen. Volgens Sebas maakt Jenny zo veel fouten omdat ze gewoon te oud is. Ze past niet meer in het bedrijf.

Jenny: ‘Sinds 1 september van dit jaar zijn alle vaste werkplekken van de buitendienstmedewerkers opgeheven. Op zich snap ik dat wel, we zijn een, maximaal twee uur per dag op de zaak. Maar het probleem is dat we er allemaal op dezelfde tijd zijn: ’s ochtends tussen half acht en negen. En dan zijn er dus te weinig plekken. Ik word daar heel nerveus van, alsof het een wedstrijd is wie het eerste op de zaak is. Sommige collega’s die in de buurt wonen komen al om zeven uur naar kantoor, of nog eerder, en dan zetten ze hun tas op een bureau waardoor het lijkt alsof er al iemand zit. Dan gaan ze weer naar huis om te ontbijten. Voor mij is dat geen optie want ik woon anderhalf uur rijden hier vandaan. Bovendien, ik vind het zo kinderachtig.

Andere collega’s blijven gewoon hun oude plek claimen en als ik daar dan ga zitten, worden ze kwaad. Ik heb geen zin in ruzie, dus dan loop ik weg. Toen ik het tekort aan werkplekken bij Sebas aankaartte, hij is mijn chef, zei die dat ik met mijn laptop in de kantine moest gaan zitten. In die herrie! In de 20 jaar dat ik hier werk heb ik dat nog nooit hoeven doen. En anders moest ik maar thuis werken. Maar dat is niet zo gemakkelijk als je met vier kinderen op een driekamerflat woont. De hele situatie maakt me erg nerveus waardoor ik veel meer fouten maak. En daar spreekt Sebas me dan weer op aan.’

Sebas: ‘Het probleem met Jenny is dat ze niet meer in het bedrijf past. Zij werkt hier al een eeuwigheid en is een stuk ouder dan de andere medewerkers, eind veertig meen ik. Eigenlijk heeft ze wat modernisering betreft gewoon wat stapjes gemist. Zij heeft geen klik meer met de klanten en ze maakt de laatste tijd steeds meer fouten.

De andere buitendienstmedewerkers zijn een stuk jonger, net van de opleiding, met up to date kennis en vlotte omgangsvormen. Ik zie ze vaak een potje basketballen aan het eind van de middag en ze gaan ook wel eens mountainbiken of zo. Ik stimuleer dat altijd, het is goed voor de werksfeer. Maar Jenny doet daar nooit aan mee. Ze heeft het altijd over haar kinderen, dat ze het weekend met ze naar de stacaravan in Ommen gaat. Ommen! Hoe moet je daar nou op reageren?

Haar constante geklaag over dat zogenaamde gebrek aan flexplekken heeft een negatieve invloed op de sfeer. Soms moeten we er wel om lachen als zij zo hulpeloos door de ruimte dwaalt, maar anderzijds is het ook irritant omdat zij denkt dat ze als enige recht heeft op een eigen werkplek. Nou, dat zit er gewoon niet in. Het liefst zou ik haar ontslaan, want eigenlijk heb ik niet zo veel aan haar en ze is een dure kracht. Maar als iemand niet in het team past en daarmee de sfeer verziekt, dan heb je als werkgever in Nederland geen poot om op te staan.’

De mediator: ‘Hoe kan ik een bemiddelende reactie geven op de bekentenis die Sebas hier doet? Schrap je moed bij elkaar en praat over wat er werkelijk speelt. Ook hier kan mediation jullie van dienst zijn. Hoe denk jij hierover, Jenny, als je Sebas dit hoort vertellen? Vermoedde je het al? Het is goed als we beginnen te praten over waar we nu staan. Je mag daarbij vertellen hoe het voelt voor je. Dat is nodig om van elkaar te begrijpen waar je staat. Stap voor stap gaan jullie door je eigen proces. Wat je nu nog niet kunt verwachten is dat er een moment komt dat je elkaar gaat begrijpen. Dan hebben jullie wat bereikt. Op dat punt aangekomen kun je namelijk gaan kijken over welke onderwerpen je afspraken wilt gaan maken samen. En dat kan overal over zijn. Gaat het over de flexplek of over de prestaties of toch ook over een afscheid. De tijd zal het leren. Nu eerst aan de slag om eens te vertellen én te luisteren naar elkaar. Succes!

Michiel Hordijk (45) is de initiator van de Mediation Supermarkt: een handig boek met uitleg, mediation of een leuk item voor de kinderen helpen om rust te vinden in een lastige periode. Als vader van een dochter uit een eerder huwelijk en een zoon in zijn huidige relatie staat hij zelf dagelijks voor de keuze hoe je omgaat in alle verschillende situaties op het werk en in je gezin. Wekelijks gaat hij op VIVA.nl in op een voorgelegde situatie en geeft hij een tip hoe met de situatie kan worden omgegaan. Heb je zelf een vraag of situatie die je wil voorleggen aan Michiel? Mail deze dan naar info@mediationsupermarkt.nl.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.

VIVA's Lise gelooft in een poederroze planeet ergens hier ver, ver vandaan, waar Justin Bieber en Idris Elba samen president zijn en het altijd glitter giet. Zolang die planeet nog niet gevonden is, houdt Lise zich bezig met millennial perikelen en entertainment. Véél entertainment. Wil je me volgen op insta? @lisejasmijn, dan kan ik ook zien wie jij bent.