Friese Meisjes

Afglopen zaterdag was ik op de verjaardag van vriendin M. Ik ken haar al sinds de tweede klas van de middelbare school. We werden vrienden vanwege een bijna identiek uiterlijk –lang, bril, kort haar, grote bek- en zijn dat altijd gebleven. Gelukkig zien we er tegenwoordig niet meer zo uit.

Mijn middelbareschool-matties
Ik was op haar feest niet de enige vriendin van de middelbare school. Nog altijd heb ik goed contact met negen vrouwen die elkaar allemaal kennen uit de schoolbanken van het Bogerman. Vroeger spraken we over dansoefenavonden bij Dansschool Vergonet of die ene leuke jongen uit 5VWO-speciaal die ons niet zag staan; nu praten we over banen, salarissen, samenwonen of over die ene leuke jongen die ons niet ziet staan.

Een ontzettend accent
M’s nichtje was ook op haar verjaardag. Zij groeide op in Amsterdam, en had tot voorkort haar Friese familie al heel lang niet gezien. Pas toen ze hoorde dat M. In Amsterdam was komen wonen, besloot ze contact te zoeken.

Ze vertelde ons dat ze dat best wel eng vond. Ze had M. Al tien jaar niet gezien, en haar beeld van Friese meisje was als volgt: 1. Ze praten allemaal met een ontzettend accent, 2. Ze zijn heel christelijk en 3. Ze zijn compleet wereldvreemd.

Beige rokken. Allemaal.
Dit vertelde ze ons zonder met haar ogen te knipperen. Daarna zei ze: ‘Maar jullie komen dus ook uit Friesland?!? Maar dat hoor je helemaal niet!’

Wij, T., J. en ik, werden er een beetje lacherig van. Meende ze dit nou echt? Dat ze tot voorkort echt dat Friese meisjes gehuld gaan in lange beige rokken, geen make-up dragen en met walging en afkeuring kijken naar tv-programma’s van BNN?

Blijkbaar. Toen we zeiden dat M. en G. ook nog zouden komen, en dat zij in Friesland wonen, werden de ogen van het nichtje echt schoteltjesgroot. Ze keek een beetje zoals de deelnemers aan ‘Groeten uit de Rimboe’ kijken wanneer ze horen dat ze naar de binnenlanden van Botswana worden gedeporteerd.

Ex-wereldvreemde, tsssk
‘Hoor je aan hen wel dat ze Fries zijn?’ vroeg ze. We moesten haar teleurstellen. Ook aan M. en G. hoor je amper nog iets.’En komen zij dan helemaal met de auto vanuit Friesland?’  Ik rolde met mijn ogen. Ik werd er een beetje recalcitrant van. Aan mij hoor je nog een klein beetje dat ik uit het Noorden kom, en dat vind ik leuk. Ik ben trots op mijn afkomst. Maar het nichtje van M. zette me neer als een ex-wereldvreemde.

Terwijl zij de wereldvreemde was. Een volwassen vrouw, opgegroeid in een grote stad, die zo’n verknipt beeld heeft van mensen die aan de andere kant van de Afsluitdijk wonen.

Ik vond het een beetje sneu. Ga eens op excursie. Je zult zien dat ook buiten de ring van Amsterdam ook leuke mensen wonen.

CC Foto: Jetske19