Gedoe op de werkvloer: ‘Mijn baas luistert totaal niet naar wat ik zeg’

gedoe op de werkvloer mediatro

Tom ziet het al helemaal voor zich: hij, de succesvolle onderzoeker slash projectleider. Maar als er zo’n functie vrijkomt, kiest Marga, zijn leidinggevende, voor de relatief onervaren Dieneke. Tom begrijpt er niets van, maar vermoedt dat hij gediscrimineerd wordt. Die vrouwen spannen immers altijd samen.

Tom: ‘Ik werk al bijna 8 jaar op de faculteit. Ik ben binnengekomen als Aio en later doorgegroeid naar de functie van onderzoeker, maar vanaf het begin heb ik bij elk functioneringsgesprek laten weten dat ik graag projectleider wil worden. Ik heb daar cursussen voor gedaan en ik heb met collega’s meegelopen om ervaring op te doen. Dus toen er een positie vrijkwam, dacht ik: kat in het bakje. Dat Marga voor die Dieneke heeft gekozen, kwam echt als een donderslag bij heldere hemel. Dieneke werkte hier nog maar net en ze heeft veel minder ervaring dan ik! Onbegrijpelijk.

‘Ik vermoed dat het te maken heeft met het feit dat ze allebei vrouw zijn.’

Ik ben natuurlijk op hoge poten naar Marga gestapt, maar die kwam met een vaag verhaal over competenties en persoonlijkheidseigenschappen. Geen touw aan vast te knopen. Ik vermoed dat het te maken heeft met het feit dat ze allebei vrouw zijn, dat ze elkaar de hand boven het hoofd houden. Het kan bijna niet anders. Marga wil dat niet toegeven, natuurlijk niet. Als ze dat zou doen, ging ik onmiddellijk naar de vakbond. Het is toch van de gekke dat ik gepasseerd word door zo’n jong blaagje!

Nu heeft Marga me op een onbenullig project met eerstejaars gezet. Ik, met mijn ervaring! Nou, daar heb ik dus geen zin in, dus heb ik me vanmorgen ziek gemeld. Ze zoeken het maar uit daar in dat kippenhok. Niet dat het thuis zo’n pretje is, want mijn partner Jessica steunt me helemaal niet. Die zegt dat ik met Marga moet gaan praten. Maar die luistert dus niet.’

Marga: ‘Tom is een uitstekende onderzoeker, maar van leidinggeven heeft hij geen kaas gegeten. Dat zit gewoon niet in zijn DNA. Dus hoewel hij al jaren aangeeft dat hij graag projectleider wil worden, zal ik hem nooit zo’n functie aanbieden. Ik weet nu al dat hij binnen de kortste keren met iedereen ruzie heeft. Hij wil altijd zelf op de voorgrond staan. Kijk maar hoe hij deze tegenslag oppikt, of eigenlijk helemaal niet oppikt. Hij blijft zich er maar tegen verzetten. Iemand die zich ziek meldt als hij iets moet doen wat hij beneden zijn waardigheid acht. Zo onvolwassen!

Dieneke is uit heel ander hout gesneden. Ze heeft minder onderzoekservaring, maar komt wel uit een leidinggevende functie en is niet te beroerd om een ondersteunende rol aan te nemen als dat nodig is. Ze is gewoon veel beter equiped voor die functie.

‘De universiteit is geen bezigheidstherapie.’

Ik mag Tom heel graag en het spijt me dat ik hem heb moeten passeren. Maar de universiteit is geen bezigheidstherapie. We moeten gewoon productie draaien. Ik heb hem diverse keren uitgelegd waarom ik niet voor hem gekozen heb, maar hij wil gewoon niet luisteren.

Nu heeft hij het in zijn hoofd gehaald dat ik hem discrimineer, dat ik Dieneke gekozen heb omdat ze een vrouw is. Laat hij maar niet horen dat het College van Bestuur bij gelijke geschiktheid inderdaad wil dat we voor de vrouw kiezen. Want in dit geval is daar geen sprake van. Dieneke is gewoon beter en daar zal Tom zich toch bij moeten neerleggen. ‘

De mediator: ‘Hoe verlopen bij jullie de loopbaangesprekken? Is daarin ook aan de orde gekomen wat Tom voor ogen heeft in de toekomst? Hoe maken jullie dat met elkaar bespreekbaar? Of is het eigen verantwoording om dit te plannen? Het lijkt alsof er twee gedachten totaal langs elkaar heen zijn gelopen. De een zegt ‘geen sprake van, want er is onvoldoende competentie’. En de ander zegt dat hij het al jaren voor ogen heeft gehad zonder te weten dat intern niet op deze manier gedacht wordt. Jammer, want nu is het een ingewikkelde kwestie geworden en die had voorkomen kunnen worden. Op een bepaalde manier zijn jullie er beiden debet aan. Als je je dat realiseert is er misschien ook een opening voor jullie beiden om samen in gesprek te gaan. Zodra het vertrouwen terug is omdat jullie naar elkaar hebben uitgesproken hoe je verwachtingen wel en niet waren, is er ook gelegenheid om te bespreken hoe die verwachtingen wel goed gemanaged kunnen worden.

Lees ook hoe de vriendin van Tom er tegenaan kijkt:
‘Mijn vriend wil over zijn gevoelens praten, maar ik word er zo moe van’

 

Over de mediator

Michiel Hordijk (45) is de initiator van de Mediation Supermarkt: een handig boek met uitleg, mediation of een leuk item voor de kinderen helpen om rust te vinden in een lastige periode. Als vader van een dochter uit een eerder huwelijk en een zoon in zijn huidige relatie staat hij zelf dagelijks voor de keuze hoe je omgaat in alle verschillende situaties op het werk en in je gezin. Wekelijks gaat hij op VIVA.nl in op een voorgelegde situatie en geeft hij een tip hoe met de situatie kan worden omgegaan. Heb je zelf een vraag of situatie die je wil voorleggen aan Michiel? Mail deze dan naar info@mediationsupermarkt.nl.

mediation supermarkt mediator