‘Mijn werkgever wil alles oplossen met een simpel etentje’

gedoe op de werkvloer mediator 1

Eindelijk mag de 27-jarige Maud beginnen naar haar transitie tot man. Omdat ze vaak overdag naar het ziekenhuis zal moeten, heeft ze haar werkgever Tom op de hoogte gesteld. Die heeft beloofd haar verhaal voor zich te houden, maar tijdens de eerste de beste vrijdagmiddagborrel praat hij zijn mond voorbij.

Maud: ‘Dit is een hele spannende periode voor mij. Ik krijg eindelijk het lichaam dat bij mij hoort! Ik voer nu gesprekken met een psycholoog en als die zijn goedkeuring geeft, kan ik beginnen met hormonen en uiteindelijk een operatie. In overleg met de psycholoog heb ik besloten om er nog niet met anderen over te praten, maar Tom, mijn baas, moest ik het wel vertellen, want die behandelingen zijn meestal onder werktijd. Ik heb hem natuurlijk gevraagd om erover te zwijgen en hij beloofde plechtig dat hij dat zou doen.

Maar vorige week tijdens de borrel praatte hij zo maar zijn mond voorbij. Hij zei: ‘Maud, of moet ik je nu al Kees noemen?’ Hij maakte er zelfs een vette knipoog bij. Alleen Eline hoorde het en zij begreep geloof ik niet waar het over ging, maar ik kon wel door de grond zakken. Ik voelde me zo onveilig.

Ik ben naar huis gegaan en de maandagochtend erop heb ik me ziek gemeld. Later die dag belde Tom. Hij begreep wel dat het vanwege die opmerking was en hij stelde voor om er tijdens een etentje over te praten. Nou, dat is wel het laatste waar ik op zit te wachten. Ik zou niet weten waar we het al die tijd over zouden moeten hebben en bovendien, wat heb ik eraan. Hij heeft mijn vertrouwen geschaad en ik durf me echt niet meer op het werk te laten zien. Ik weet niet hoe we dit moeten oplossen, maar een etentje, daar heb ik geen trek in.’

Tom: ‘Ja, ik heb mijn mond voorbij gepraat. Dat was stom van me. Het flapte er gewoon uit. Later heb ik Eline apart genomen en haar uitgelegd waar het over ging en zij heeft beloofd dat ze het aan niemand zou vertellen, dus dat is geregeld. Maar Maud is een ander verhaal. Ik begrijp heel goed hoe gevoelig dat ligt. Lang niet iedereen accepteert het als je dingen anders voelt dan zijzelf. Als homo weet ik dat maar al te goed. Maud werkt al een jaar of tien in mijn bedrijf. Het is een leuke vrouw, vriendelijk tegen de klanten, populair bij de collega’s, mooi lijf ook. Ja, natuurlijk heb ik al gefantaseerd hoe ze er als man uit zou zien. Maar daar gaat het nu niet over.

Toen ze me vertelde dat ze die transitie ging doen en vroeg of ze af en toe vrij kon nemen vanwege de behandelingen, heb ik onmiddellijk ja gezegd. Van mij krijgt ze alle ruimte die ze nodig heeft. Ik heb op internet opgezocht hoe zo’n proces in zijn werk gaat een eerlijk gezegd vind ik het machtig interessant dat ik het van dichtbij kan meemaken. Het is sowieso een eenzaam proces en daarom wil ik haar zo goed mogelijk bijstaan en haar met alles helpen. Het leek me wel handig om met een etentje te beginnen, zodat we elkaar wat beter kunnen leren kennen. Ik begrijp niet waarom ze mijn uitnodiging heeft afgewezen. Toen ze nog gewoon een vrouw was, deed ze nooit zo afstandelijk.’

De mediator: ‘Het is wel goed om wat dieper op jouw verhaal in te gaan, Maud. Wat gebeurde er met je toen je Tom zijn mond voorbij hoorde praten? Wat voelde je? En nu, hoe had je het liever bekend gemaakt? Ik stel deze vragen, Tom, niet om de boel te verergeren, maar om Maud opnieuw de gelegenheid te geven te vertellen wat zij ervoer op het moment dat het gebeurde. Zij zal, gezien haar reactie, een andere invulling hebben willen geven aan de bekendmaking van haar transitie.

Tom, jij was op de hoogte ómdat je werkgever bent en daarom op de hoogte móet zijn. Maud geeft nu aan dat zij een etentje niet de gepaste manier vindt om de lucht te klaren. Jij geeft aan dat zij dat eerder anders deed. Hoe zie je het nu, nu je het Maud nog eens hebt horen vertellen? Meestal zien we het anders als iemand zijn of haar gevoel in de situatie heeft uitgelegd. We zoeken vaak een excuus om verzachtende verklaringen te hebben voor een stommiteit. Na het horen van de pijn die de ander heeft ervaren, worden we meestal kleiner en krijgen meer respect voor het gevoel van de ander. De vraag is nu aan Maud wat zij zou willen. En jij kan daar, in het algemeen, dan gehoor aan geven, Tom. En zo brengen jullie met de tijd de relatie stapje voor stapje weer in balans.

Over de mediator

Michiel Hordijk (45) is de initiator van de Mediation Supermarkt: een handig boek met uitleg, mediation of een leuk item voor de kinderen helpen om rust te vinden in een lastige periode. Als vader van een dochter uit een eerder huwelijk en een zoon in zijn huidige relatie staat hij zelf dagelijks voor de keuze hoe je omgaat in alle verschillende situaties op het werk en in je gezin. Wekelijks gaat hij op VIVA.nl in op een voorgelegde situatie en geeft hij een tip hoe met de situatie kan worden omgegaan. Heb je zelf een vraag of situatie die je wil voorleggen aan Michiel? Mail deze dan naar info@mediationsupermarkt.nl.

mediation supermarkt mediator

banner