Gelukkiger zonder televisie

geen

Soms, als ik ’s avond alleen thuis zit en ik me niet superhappy voel, ga ik lopen. Ik trek mijn jas aan, zet mijn muts op en trek de deur achter me dicht. Zonder telefoon, zonder doel, gewoon lopen. Ik ga erop uit en maak lange wandelingen tot diep in de nacht.

Ik loop door mijn wonderschone stad, en zie de koplampen van de auto’s de lantaarnpalen assisteren in hun onbeduidende inspanningen om de duisternis van de nacht opnieuw af te weren.

Chips op de bank
Ik loop langs huizen waar ik in de felverlichte woonkamers mensen naast elkaar op de bank zie zitten. Ik zie koppels op de bank. Zonder een woord tegen elkaar te zeggen staren ze emotieloos naar hun breedbeeld plasma flat screen home cinema center, dat onophoudend zijn blauwwitte flitsen op de ogen van zijn gewillige slachtoffers, die volledig gefixeerd zijn op wat er op het scherm gebeurt, blijft afvuren. Hij heeft zijn ene hand in een zak chips, de andere rust op haar schouders.

Terwijl ik langsloop wenden ze hun blikken kort van het scherm af en kijken ze even naar wie er voorbijloopt, heel even, alvorens hun aandacht weer op de televisie te richten, die ononderbroken zijn beelden vol verstrooiing en verdriet over hen blijft uitstorten.

Simpele magie
Heel af en toe, soms maar één keer op een avond, loop ik langs een huis waar de televisie niet aan staat. De bank is leeg, op een akoestische gitaar na, waarvan de snaren nog natrillen. Achter in de keuken zitten aan de keukentafel een man en vrouw met hun kinderen. Thee en chocola staan op tafel, een papagaai zit in zijn kooi. De man vertelt en de kinderen luisteren aandachtig naar de avonturen en verhalen van de enige echte superman in hun leven. Ze lachen, hebben plezier, genieten.

Intens geluk
Op momenten als deze overspoelt me ineens een gevoel van intens geluk, en ik denk dan vaak maar één ding: ‘Wat heerlijk, zelfs in deze snelle tijden van internet, televisie en algehele openbaarheid is er nog geluk en voldoening te vinden in de kracht en eenvoud van een simpel colloquium. Wanneer ik later een gezinnetje heb, wil ik mijn avonden ook zo spenderen: thee, chocola en geanimeerde gesprekken met de mensen van wie ik hou.’

Geluk kan soms zo simpel zijn.

CC foto: .reid.