Giel de Winter: ‘Ik ken geen grenzen’

giel de winter

Giel de Winter (29) gaat als een speer. Hij heeft zijn StukTV aan Talpa verkocht (‘huilen en lachen tegelijk’) en tikt bijna de 1 miljoen volgers aan op Instagram. En dan moet hij ook nog tijd vrijmaken voor de liefde.

Tekst: Milou Deelen | Foto’s: Ilja Keizer | Met dank aan Waterkant

Hij mag dan gesloopt zijn na tien draaidagen van vijf uur ‘s ochtends tot negen uur ‘s avonds, toch krijg ik een enthousiaste hand als ik Giel tref in het Amsterdamse café Waterkant. Hij heeft er duidelijk zin in.

Waren dat opnames voor StukTV?

‘Ja. Zaterdag begint een nieuwe serie, waarin we volledig getransformeerd zijn tot opa’s. Ik dacht eerst dat ik misschien te oud was geworden voor kattenkwaad, maar als opa heb ik overal juist nog meer schijt aan. Ook omdat we onherkenbaar zijn. Het zit echt in me dat ik geen grenzen ken.’

Heb je echt géén grenzen?

‘Ik zou geen levensgevaarlijke dingen doen, zoals op treinen klimmen, omdat jongeren ons misschien gaan nadoen. Uiteraard zijn we ons ervan bewust dat kinderen naar onze filmpjes kijken, maar we kunnen niet overal rekening mee houden.’

Afgelopen november werd StukTV overgenomen door Talpa. Het is de eerste keer dat zo’n groot mediabedrijf een YouTubekanaal koopt. 
Hoe is dat voor je?

‘Ik vind het een eer. Het is een mooie beweging in de mediawereld. En vooral een lange neus naar de journalisten die ons vloggers noemen. Dat zijn we helemaal niet. We zijn content-creators, programmamakers. Deze overname is het begin van de toekomst. Hierdoor wordt eindelijk geluisterd naar wat ik al jaren zeg: internet wordt alleen maar groter.’

Vanwaar de overstap van RTL naar Talpa?

‘Persoonlijke ambities. We willen een nieuwe kant op met StukTV. Bij RTL kon ik niet maken wat ik wil – nu wel. Ik wil niks verkeerds over ze zeggen, maar ik ervoer minder prioriteit bij RTL omdat zij het Youtubekanaal Concentrate hadden. Of ik bij Talpa prioriteit voel? Hell yeah.’

Je maakt StukTV samen met Stefan 
en Thomas. Waren zij het eens met de overstap?

‘Toen ik zei dat ik het ging verkopen, was het een klap voor ze. Logisch ook. Ze waren bang dat ze alles zouden verliezen. Maar ik weet wat ik doe. Ik heb goed onderhandeld en sta nog steeds aan het roer. Inmiddels zijn ze content.’

In juni wonnen jullie The Best Social Awards in de categorie YouTube. Vind je zo’n prijs belangrijk?

‘Het voelt als een kroon op mijn werk en ik vind het fijn om te merken dat de kijkers zo veel vertrouwen in ons hebben. Maar het zet ook weer een gewichtje op mijn schouder dat ik moet blijven presteren. Dat motiveert me om het goed te doen.’

Hoe heb je StukTV eigenlijk bedacht?

‘Ik was 21 en werkte in de hotelbranche. Toen ik televisie keek, dacht ik ineens: wie bepaalt eigenlijk wat de programma’s zijn? Ik wilde meer interactie met de kijker en zo kwam het idee van StukTV. Daarna ben ik de juiste mensen gaan benaderen.’

Ik kan me voorstellen dat het een emotionele stap was om je format te verkopen.

‘Toen ik het contract had getekend bij de advocaat, moest ik op de terugweg in de auto huilen. Huilen omdat ik wist dat het niet meer van mij was, lachen omdat ik wist dat ik een mooie toekomst tegemoet ga en mijn bankrekening leuk is.’

Wat vind je ervan dat mensen speculeren over voor hoeveel geld 
je het hebt verkocht?

‘Facking irritant. Mensen vinden het schijnbaar heel interessant wat ik op mijn bankrekening heb staan. Ik niet – ik kijk er niet eens naar. Tuurlijk, ook omdat het niet nodig is. Het is zeker een pluspunt, en het is mooi om te zien wat het bedrijf dat ik heb opgebouwd waard is, maar het gaat me niet om het geld. Als ik een nacht kut heb geslapen, kan dat geld me gestolen worden. Ik wil vooral gelukkig zijn.’

Linda Hakeboom maakte een documentaire over je leven. Als ze vraagt of je je werk leuk vindt, heb je moeite met antwoorden. Hoe zit dat?

‘Ik vind mijn werk superleuk, maar ik ben altijd onzeker of ik iets goeds doe. De hele bombarie om mijn werk heen vind ik best ingewikkeld. Mensen zijn altijd maar over me aan het lullen. Als ik tien positieve reacties lees en één negatieve, blijft die me bij. En het is facking hard werken. Ik heb een veertigurencontract, maar ik kan je vertellen: het zijn er zeventig, en vaak ook 
in het weekend.’

Ben je weleens bang dat het te veel wordt?

‘Nee. Ik probeer vijf dagen per week te sporten; fitness, hardlopen of kickboksen. Mijn moeder maakt zich altijd vreselijk zorgen over hoeveel ik slaap. Ik slaap gemiddeld vijf á zes uur per nacht. Maar zolang ik een ritme heb, gaat het goed.’

Het hele interview met Giel lees je in VIVA 31-2019. Deze editie ligt vanaf 31 juli in de winkel of lees je hieronder verder via Blendle. 

» LEES VERDER VIA BLENDLE «

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar Blendle om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je betaalt per artikel – in de meeste gevallen een paar dubbeltjes – en de journalistiek mee steunt. We hopen te kunnen rekenen op je begrip! 

banner viva