Hassan Slaby: ‘Ik moet hard werken om een leuk meisje te krijgen’

Acteur Hassan Slaby (31) vond het gênant dat hij moest huilen toen hij afscheid nam van SpangaS. ‘Toch meer een vrouwending.’ Maar dat zijn moeder vroeger condooms voor hem kocht, was dan wel weer cool.

Tekst: Milou Deelen | Foto’s: Jesaja Hizkia | Met dank aan: Volkshotel, Amsterdam

Zeg je Hassan Slaby, dan zeg je SpangaS. Maar na acht jaar is de acteur klaar voor iets nieuws. Dus is hij momenteel in de bios te zien in Superjuffie en produceerde hij afgelopen zomer zijn eigen nummer Holá habiba. Hoogste tijd om eens een bakkie met hem te doen. Hassan komt – vers uit de sportschool, met sporttas onder zijn arm – aangelopen bij het Volkshotel in Amsterdam en stelt zich voor als ‘Slab’.

Slab?

‘Iedereen kent me zo. Het is eigenlijk puur toeval dat Slaby mijn achternaam is. Slab komt van slapstick, omdat ik altijd zo’n onhandige grappenmaker was. Dan ging ik met een fiets over een schans en brak ik mijn poot.’ Hij strekt zijn arm naar voren, stroopt zijn mouw omhoog en laat zijn arm zien: ‘Kijk, toen ik achttien was, heb ik Slab laten brandmerken op mijn onderarm.’

Wat vonden je ouders daarvan?

‘Ik ben heel vrij opgevoed en heb altijd alles met mijn ouders kunnen bespreken. Op mijn twaalfde werd ik wat rebelser. Mijn vader zei toen: ‘Doe je ding, maar pas wel op jezelf.’ Ik was een onderzoeker, ik wilde altijd dingen ontdekken. Ook op het gebied van meisjes. Dat had mijn moeder natuurlijk ook wel door. Zij kwam met condooms thuis en zei: ‘Je haalt het niet in je hoofd om het ergens buiten te doen.’ Ik heb Marokkaanse ouders, dus dat verwachten mensen niet meteen.’

Hassan Salah Slaby werd in 1986 geboren en groeide op in een doktersgezin in Amsterdam-Oost, samen met een oudere zus, en een jongere en een oudere broer. Hassan: ‘Bij ons thuis was je fucked als je de discussie aanging. Iedereen ging snoeihard tegen elkaar in. Mijn zus zit vol temperament, mijn broertje kan heel heftig zijn en mijn ouders gaan ook altijd de discussie aan. Ik had vaak geen zin om me erin te mengen, dus meestal zei ik dan niks.’

Op wie van je ouders lijk je het meest?

‘Ik heb trekjes en gewoontes van beiden. De potjes in mijn keuken staan exact zoals bij mij ouders thuis, ik zet de pan precies hetzelfde op het vuur. Ik heb de koppigheid van mijn vader geërfd. Ik ben 31, maar oog jonger dan ik ben. Als in de Albert Heijn naar mijn ID-kaart wordt gevraagd, wijs ik naar het bordje waarop staat dat je je alleen onder de 25 jaar moet legitimeren. Ik zeg dan dat ik pas mijn ID laat zien als ze dat bordje weghalen. Dat kan ik niet laten. Het emotionele heb ik van mijn moeder. Zij is een enorm gevoelsmens, ik ook. Als iemand moet huilen, krijg ik meteen een brok in mijn keel.’

Wanneer heb je zelf voor het laatst gehuild?

‘Bij het afscheid van SpangaS. Ik het heb acht seizoenen gedaan en heb iedereen zien komen en gaan. Tijdens mijn laatste take fuckte ik het door de zenuwen helemaal op – alsof het mijn eerste dag was. Ik liep naar beneden en toen ik de rest van mijn collega’s zag, moest ik huilen. Tegen een vriend zei ik later: ‘Wow, ik heb net gejankt, man.’ Ik bedoel, huilen is toch meer een vrouwending.’

Je was 22 toen je begon in SpangaS. Hoe was het om op zo’n jonge leeftijd in zo’n populaire serie te spelen?

‘Ik ben er altijd heel nuchter mee omgegaan. Mensen zeggen vaak dat ze me ergens van herkennen. Maar ik ben niet het type dat dan zegt: ‘Ja, van televisie’. Tuurlijk geniet ik van de aandacht. Het is leuk dat mensen weten wie ik ben, en dat waarderen. Maar ik zie acteren en op televisie komen gewoon als werk.’

Het hele interview met Hassan komt uit VIVA editie 41. Deze editie ligt vanaf 10 oktober in de winkel of kun je online lezen via Blendle. 

»HET HELE ARTIKEL LEES JE HIER OP BLENDLE «