Hoe is het nu met… Dewi Pechler?

dewi pechler

We leerden haar kennen als het meisje met de kleurrijke dreadlocks en kleding én een dijk van een stem in het eerste seizoen van Idols: Dewi Pechler. Vervolgens bracht ze drie albums uit, deed ze hier en daar mee aan andere tv-programma’s en speelde ze in musicals. Tegenwoordig horen we niet zoveel meer van de inmiddels 34-jarige zangeres. Hoe is het nu met haar?

Hoe is het met je? Waar hang je tegenwoordig uit?

Dewi: ‘Heel goed! Ik hang tegenwoordig uit in Friesland, ik ben terug verhuisd naar mijn roots. Ik was toe aan ontspanning en rust om me heen en dat vond ik niet in Amsterdam als ik thuiskwam. Ik treed nog steeds regelmatig door het hele land op, onder andere bij bij ‘Dinnershow Pandora’ van RTL op het mediapark Hilversum. Vanuit daar ben ik ook een jazzy, Great Gatsby-achtig trio, genaamd ‘The TripliCats’ begonnen met twee collega’s waarmee we nu al aardig aan de weg timmeren. Ik organiseer regelmatig sessies, genaamd Dewi’s JAM waar bekende en onbekende artiesten samenkomen en gezellig muziek maken. Daarnaast ben ik van de zomer weer begonnen met een nieuwe vorm van zangcoaching, wat ik VoiceFullness noem. Dit ontstond omdat ik tijdens de ‘gewone’ zangcoaching die ik gaf, merkte dat leerlingen vaak moeite hadden met zichzelf helemaal te durven openen. Er zaten vaak blokkades in hun lijf en hoofd, waardoor hun zang ook geblokkeerd werd. En als ik dan riep: ‘laat nou eens alles los en ga gewoon zingen’, kwamen er vaak veel emoties. Ik realiseerde me dat ik blijkbaar bij mensen door kon dringen, ze kon helpen en ondersteunen met het loslaten van blokkades en negatieve energie en meer vanuit hun hart en gevoel te leven zodat ze lekkerder in hun vel komen te zitten. Omdat dit voor veel mensen essentieel is, ben ik me hier meer in gaan verdiepen. Ik pas niet alleen zangcoaching toe, maar ook een vorm van mindfulness en mental coaching. En dat gaat ontzettend goed, ik heb echt een nieuwe roeping gevonden. Ook omdat het niet alleen voor professionele zangers functioneel is, maar ook voor amateurs of voor mensen die helemaal niet kunnen zingen. Het is een innerlijke reis die je met je stem maakt, waardoor je dichter bij jezelf komt en die je kan toepassen in je dagelijkse leven.’

Je hebt echt niet stilgezeten.

‘Ik ben een tijdje heel erg zoekende geweest, als in: ik wilde gewoon zingen. Omdat ik vanuit Idols bekend ben geworden en vanuit die hype ook mijn carrière ben gestart, dacht ik dat het belangrijk was om op tv te blijven. Dus ik pakte – gelukkig niet alles, maar wel veel – aan, in de hoop in de media te blijven. En je moet natuurlijk geld blijven verdienen. Al met al heb ik nooit iets gedaan wat ik echt niet wilde. Tijdens deze ervaringen heb ik mijn lessen geleerd en weet ik ook beter wat ik echt wil doen. Maar ik zal altijd van alles een beetje blijven doen, dat zit wel in mij.’

Zou je nog eens in een tv-avontuur stappen als Idols, Popstars of The Winner Is?

‘Ik zou nu niet zo snel meer met zo’n programma meedoen. Mijn ambitie om een popster te worden en puur alleen op prestatie te moeten functioneren is inmiddels bijgeschaafd, aangezien ik geleerd heb dat er veel meer in het leven is dan alleen dat. Ik heb ingezien dat ik niet alleen op een podium wil staan, zonder verdere inhoud. Alleen tegen het programma De Beste Zangers zou ik ja zeggen, aangezien ik dat echt een mooi programma vind. Verder wil ik samenwerken, samen creëren, mensen helpen, inspireren en bewust maken.’

Mis je het succes dat je na Idols had?

‘Het is maar net vanuit welke perceptie je succes bekijkt. Had ik toen meer fans, media-aandacht, optredens en inkomen? Ja, zeker wel. Maar ik ben nu een stuk gelukkiger en leef veel meer in het moment. Toen had ik het zo druk, en creëerde ik niks uit mezelf, uit mijn hart. Alles is destijds een beetje langs me heen gegaan. Dus nee, ik mis dát succes niet. Het was een mooie ervaring, een spannende tijd en ik heb er veel van geleerd. En ik ben ontzettend dankbaar dat ik nog steeds goed kan leven van de muziek, het optreden en alles eromheen. Dus ik zie mezelf in dat opzicht nu juist als heel succesvol.’

Je stond op jonge leeftijd ineens totaal in de spotlights. Hoe heb je dat ervaren?

‘Dat was een behoorlijke shock. En helemaal niet zo leuk als het lijkt, als ik eerlijk ben. Ik herinner me nog de dag nadat ik voor het eerst op tv was geweest. Ik ging naar school en werd door iedereen aangestaard in de trein, bus en de kantine. Ik was van nature altijd een verlegen meisje en ik heb die periode echt als beangstigend ervaren. Mensen zagen mij als een soort publiekelijk bezit. Waar veel mensen denken dat het gaat om af en toe een handtekening uitdelen of op de foto gaan, gaat het er in werkelijkheid veel erger aan toe. Mensen praten over je waar je bij staat, raakten me aan zonder het te vragen; ik werd niet meer als een mens gezien. Ik wist niet goed hoe ik daarmee om moest gaan, ik moest echt nog leren hoe ik daar op moest reageren en in hoeverre je je eigen grenzen kan en mag aangeven. Daardoor durfde ik een lange tijd niet alleen over straat. En ik werd ook onzeker van wat iedereen maar over me te vertellen had in de media. In de spotlights staan als je er zelf nog niet helemaal klaar voor bent is heel heftig, een harde leerschool, en ik had mezelf totaal in het diepe gegooid. Ik mis dat helemaal niet. Ik geniet nu van de momenten dat ik in de spotlights sta, wanneer ik optreed. Ik word dagelijks nog wel herkend op straat, maar dat is alleen maar leuk. Er liggen geen fotografen meer in de bosjes en er worden geen nare dingen meer over me geschreven. Dat is heerlijk.’

Heb je nog veel contact met de andere kandidaten uit je Idols-tijd?

‘We spreken elkaar nog weleens, of we komen elkaar ergens in het wereldje tegen. Maar we zijn allemaal onze eigen weg gegaan en ik vind het heel mooi om te zien hoe iedereen zich ontwikkeld heeft. Hoe het is om te zien dat bijvoorbeeld Jim en Jamai allerlei grote klussen binnenslepen? Ik ben eigenlijk alleen maar heel erg trots op hen! Ik heb bewondering voor het feit dat zij in al die hectiek en processen die ze hebben moeten doorlopen in de mediawereld nog steeds overeind staan, en regelmatig op tv en op de bühne te vinden zijn. Ik hoop oprecht dat ze ook echt doen wat ze graag willen. Ik ben ontzettend fan van de zangkwaliteiten en muzikaliteit van zowel Jim als Jamai, en ik zie hen het liefst platen maken, en mooie concerten geven.’

We zijn toch nieuwsgierig: hoe zit het in de liefde?

‘Ha! Nou, daar kan ik inmiddels een heel boek over schrijven, misschien wel twee zelfs. Ik ben sinds kort weer single. Ik heb een heftige periode achter de rug wat betreft mijn laatste relatie, waar ik – ja ik moet toch positief blijven – ontzettend veel van geleerd heb. Maar om nou te zeggen dat ik succes heb in de liefde… nee. Dus op dit moment en voorlopig even geen man in mijn leven.’

Je dochter is nu ongeveer net zo oud als jij toen je meedeed aan Idols. Hoe zou jij reageren als ze aan zoiets mee zou willen doen?

‘Toen ze een jaar of twaalf was, heeft ze al eens mee willen doen aan The Voice Kids. Ik heb haar ondersteund in haar keuze en was bereid om haar daarin te begeleiden. Maar – en daar was ik eigenlijk best wel blij mee – toen ze eenmaal te horen kreeg welke songs ze moest voorbereiden, en hoe de audities (groepsgewijs) in zijn werk zouden gaan, haakte ze zelf af. Ze wilde geen nummer zingen die haar werd opgelegd, en vond het gek dat ze met een hele hoop andere kinderen tegelijk moest zingen. Dus ik denk dat ze onbewust al een hele hoop heeft meegekregen en geleerd van mij, wat betreft het bij jezelf blijven en je eigen passie volgen. Ze is nu inmiddels 17, volgt een opleiding sounddesign in Leeuwarden en leert dus zelf produceren. Ze maakt nu al fantastische muziekproducties en zingt als een nachtegaal. Dus ik laat haar lekker ontwikkelen en experimenteren en geniet van hoe dat vanzelf ontplooit. Mocht ze later toch nog mee willen doen, zal ik haar nooit tegenhouden, maar wel alles in de gaten houden en haar begeleiden.’

Wat is je ambitie? Wat wil je graag nog bereiken?

‘Eigenlijk gaan de dingen al redelijk zoals ik ze zou willen. Ik zal altijd lekker blijven optreden – in allerlei vormen – en sessies blijven organiseren. Daarnaast wil ik VoiceFullness echt gaan uitdiepen, regelmatig workshops en een-op-een-sessies door het land geven en me gaan focussen de mindfulness. Ik ga vanaf januari ook een healing-opleiding volgen, en wil dit dan ook gaan toepassen en integreren in mijn VoiceFullness-sessies. Wat ik ook graag wil doen is nog een eigen plaat gaan maken, geheel in eigen beheer en op mijn eigen manier. Met de focus op zingen en leven vanuit je hart. En het lijkt me fantastisch om in ieder geval eenmalig daar een mooie show in een prachtig theater voor te maken en mensen hiermee te inspireren en te raken. Ook dat boek waar ik het net over had, is geen grapje. Ik zit er steeds vaker aan te denken om te gaan schrijven, omdat ik best een turbulent leven heb gehad en tot nu toe al zoveel heb geleerd. Dat wil ik graag met mensen delen. En zo zijn er nog wel een stuk of twintig andere ideeën die ik heb. Dat zal – aangezien ik een ondernemend type ben – ook altijd zo blijven denk ik.’

Op de hoogte blijven van het leven van Dewi? Volg haar op Instagram en Facebook.

Wil je niets meer missen van VIVA? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale aanbieding: 10 nummers voor slechts €10.