Iets over een vaginale lel

Al een maand lang staat rtl4 in het teken van een uithangende vaginale lel. Ik dacht even dat de lel was aangesteld als het nieuwe boegbeeld van de zender, zoveel zendtijd kreeg het ding.

Sinds rtl4 om het kwartier de promo van het programma ‘Dit is mijn lijf’ uitzendt, ben ik totaal in de ban van de vaginale lel van Kimberly. Wekenlang heeft ze ieder reclameblok verteld hoe schokkend haar vagina eruitziet, hoeveel last ze ervan heeft en hoe vreselijk ze zich ervoor schaamt.

Ik wil die vreemde vagina wel eens zien!
Met de dag groeide mijn nieuwsgierigheid naar de vreemdsoortige vagina van Kimberly. Ook mijn fascinatie groeide, voor de beweegredenen van al die mensen die komende weken met hun benen wijd gaan voor de camera.

Gisteravond was dan eindelijk de eerste uitzending op tv. Twee huisartsen en een tandarts reizen met een bus door Nederland. Ze onderzoeken naar eigen zeggen “patiënten met klachten waarmee ze niet naar hun eigen dokter of tandarts durven gaan”. Aha. Dus Kimberly durft niet met haar abnormale vagina naar haar huisarts, maar bij een vreemde arts, twee cameramannen, geluidstechnicus, opnameleider en touringcar-chauffeur (die achter een blauw gordijntje een saucijzenbroodje eet) voelt zij zich stukken meer op haar gemak.

Misvormde penissen
Als ik op straat door een arts aangesproken zou worden wil ik best even laten kijken naar een schimmelnageltje of eczeemplekje. No biggie. Maar wat doen al die mensen met lekkende anussen, afstervende tepels en misvormde penissen daar in dokter Bernhards naam?

Full HD lellen in close-up
Ik vind het heel knap hoe Kimberly en de andere deelnemers met ‘gênante’ kwalen zich bloot durven te geven, maar soms nemen ze het wel heel letterlijk. Ik deed onbewust een setje kegeloefeningen toen ik het kleine schaartje flinke happen zag nemen uit de schaamlip van Kimberly. Even een hete pook ertegen, draadje erdoor en klaar is dokter Kees. Ik zou nooit met mijn lellen close-up in full HD bij twee miljoen Nederlandse huishoudens in de woonkamer willen verschijnen.

Actie!
Als ik ooit, waar dan ook op mijn lichaam, opeens wildgroei van uithangende lellen krijg, dan leg ik die tien keer liever op de behandeltafel bij mijn huisarts dan onder de lens van een camera. “Even in de camera lachen. Nee, je mag niet de groetjes doen aan je familie, collega’s en buren. Benen ietsje verder uit elkaar graag, zo zien we niets. Actie!” I’m not ready for my close-up…

CC foto: zio Hack