Ik kan eindelijk door met mijn leven

geen

Ik kan het bijna niet geloven, morgen ga ik verhuizen. Naar een echt grote-mensen-huis met een huurcontract en voordeur die ik achter me dicht kan trekken.

Ik heb er vannacht al geslapen, ik werd net wakker in de verstikkende dampen van de vloerolie die ik gisteren op mijn nieuwe houten vloer heb gesmeerd. Het maakt me niks uit, want na negen maanden in een geleend huis, anderhalf jaar anti-kraak en vijf maanden logeren bij mijn vriend heb ik eindelijk mijn eigen stekkie gevonden.

Verrotte huizenmarkt
Ik heb in die tijd heel wat geleerd over de Amsterdamse huizenmarkt. Ik ontdekte dat de kans op een betaalbare woning nihil is als je niet minstens tien jaar staat ingeschreven. Ik liet me geld aftroggelen door bedrijven die woningen te huur aanboden die helemaal niet bestonden. Ik kwam terecht bij een man die zijn achternaam niet wilde geven en niks over de telefoon wilde bespreken. Hij bood met een bouwval met een lage huur aan in ruil voor een luttele vijftienduizend euro ‘sleutelgeld’. Ik kreeg tot drie keer toe een woning aangeboden die op het laatste moment niet door ging. Ik ging er kapot aan, en blogde er af en toe over, om even stoom af te blazen. De reacties waren vernietigend.

Behoefte aan veiligheid
Ken je de piramide van Maslow? Die gaat over de fundamentele menselijke behoeften. Op de eerste plaats staan je lichamelijke behoeften, aan bijvoorbeeld eten en slaap. Op de tweede plaats staat de behoefte aan veiligheid en zekerheid. Daar valt huisvesting onder. Mijn hele leven stond de afgelopen twee jaar in het teken van het creëren van zekerheid. Ik ben er trots op dat het me is gelukt om een plekje voor mij en mijn kinderen te bemachtigen. Ik ben blij dat ik in Amsterdam kon blijven wonen, waar de vader van mijn kindjes woont, waar hun hun vriendjes wonen en waar hun school staat. Want ook dat is veiligheid en zekerheid, de scheiding gaf al genoeg onrust. Er is een enorme last van mijn schouders gevallen, ik kan weer vrijuit ademen. Maar niet te diep, want dan val ik flauw van de dampen van de vloerolie.

foto:privébezit