Ik wil ook vrienden!

Vroeger keek ik graag naar Friends, daarna naar Sex and the City en nu is How I met your Mother mijn favoriet. Als ik naar die series kijk wordt ik altijd een klein beetje jaloers. Waarom heb ik nou niet zo’n vriendengroep?

Op televisie heeft iedereen een gezellig clubje vrienden. Leuke mensen waarmee je altijd naar dezelfde koffietent gaat. Altijd iemand om mee te praten. Altijd iemand om mee te lachen. Altijd iemand om mee te huilen. Mensen die je door en door kent. Waar je wel eens een ruzietje mee hebt, maar het komt altijd goed. Ik wil ook een kroeg om de hoek, “Where everybody knows your name”.

Nou heb ik wel vrienden natuurlijk. Maar ze vormen geen gezellig clubje. Sterker nog, veel van die vrienden vinden elkaar niet eens aardig. En om nou te zeggen dat ik mijn diepste zieleroerselen met ze deel, in de woorden van Toon, met ze lach en met ze grien. Nee. Het is meer dat je wel eens gezellig gaat eten, naar de film gaat en samen op het kabinet scheldt.

Ook fijn, maar het is niet hoe het hoort volgens de televisie, is het wel?
Ben ik wel normaal? Zou ik licht autistisch zijn, of op z’n minst nogal zielig.

Gelukkig vind ik in het topic vriendinnen maken lotgenoten en tips. En wie weet, misschien vind ik er ook wel echte vriendinnen.