Julien Clerc in mijn achtertuin

Vanuit mijn ooghoek zie ik een man en een vrouw staan op het balkon van mijn buren. Ik voel dat ze naar me kijken. De vrouw legt de man in het Frans uit dat je met Nederlanders het beste Engels kunt praten. Hieruit concludeer ik a) dat de twee niet mijn bovenburen zijn en b) dat ze niet zomaar op het balkon staan. Ze willen Een Gesprek. Met een local.

Bloterig zomerjurkje
Ik overweeg mijn opties. Ik zit veel te wit en – in een voor dat wit veel te bloterig – zomerjurkje in mijn achtertuin. Maar ik krijg de indruk dat de twee niet van plan zijn te wijken voordat er een goed gesprek gevoerd is. Bovendien kan ik nergens heen, want als ik naar binnen wil moet ik onder het balkon door.

Admirer
Ik trek de boel daarom maar een beetje recht en kijk op van mijn boek. Meteen klinkt er een enthousiast “Hello!”. “You have a admirer” roept de vrouw naar beneden terwijl ze naar haar grijzende echtgenoot wijst. Mijn oer-Hollandse bovenburen blijken hun huis voor een paar dagen te hebben verhuurd aan een stel vijftigers uit de buurt van Parijs.

Pussycats
Over hemelsbreed zo’n acht meter ontstaat een wat ongemakkelijk gesprek. De enthousiaste Française wil alles van me weten: of ik student ben, of het een huur- of koophuis is (dat laatste, wat me een “good girl!” oplevert), wat voor werk ik doe, hoe lang ik hier woon, waar ik geboren ben, of dat mijn katten zijn, hoe oud ze zijn, hoe lang ik ze al heb, of het katers of poezen zijn und so weiter und sofort. Haar man staat er zwijgend naast. In plaats van zich met het gesprek te bemoeien, probeert hij met universele geluiden mijn kat te lokken. “He really likes pussycats”, legt de vrouw uit.

Julien Clerc
Dan zegt ze plotseling tegen hem: “Now you talk to the girl. Maybe you can sing a song for her.” Nu ik wat beter kijk, zou de man best door kunnen gaan voor Julien Clerc. De echtgenoot blijkt echter liever samen een lied te willen zingen. “You like singing?” vraagt hij me. Aangezien ik een duet niet zo zie zitten, antwoord ik naar waarheid dat ik helaas niet echt gezegend ben met enig zangtalent.

Nu durft de Fransman ook niet meer. Er valt een stilte, die de vrouw snel invult met een “It was very nice talking to you!” De twee verdwijnen naar binnen. Wat een leuk stel, denk ik. “What a nice girl” hoor ik de vrouw zeggen door de openstaande balkondeur.

Bron foto: Piano Piano!