Maan: ‘Ik ben een pleaser, wil dat iedereen me leuk vindt’

maan de steenwinkel

Na het winnen van The Voice is Maan (20) vastbesloten om géén eendagsvlieg te zijn. Dus dat is keihard werken. Maar ook een beetje experimenteren. ‘Alles leuk en aardig, maar ik blijf ook gewoon een meisje van twintig.’

Tekst Milou van der Will | Foto’s Suzanne Rensink

Ziggo Dome is nog toekomstmuziek, maar sta je nu al in zalen waar je ooit van droomde?

‘Zeker. Zo ga ik in Tivoli optreden. Ik ben in Utrecht geboren en heb daar veel familie, die komen allemaal kijken. En in de Melkweg in Amsterdam ga ik zelf vaak naar concerten; hoe tof dat ik daar dan ineens zelf op het podium sta.’

Je hebt je hometown Bergen ingeruild voor Amsterdam. Hoe bevalt het om op jezelf te wonen?

‘Heel goed. Al voelt het soms wat eenzaam. Gelukkig komen mijn ouders af en toe langs. En mijn twee beste vriendinnen uit Bergen wonen nu ook in de stad. Dat scheelt.’

Hoe is de band met je ouders?

‘Die is altijd goed geweest. Nu ik in Amsterdam woon, wordt onze band steeds vriendschappelijker. Ik vertel ze alles. Vroeger had ik nog wel een geheimpje hier en daar – dat ik stiekem naar een huisfeest was geweest of zo – maar nu ik op mezelf woon is dat mijn eigen verantwoordelijkheid. We hadden nooit echt knallende ruzies. Wat ik wel merk, is dat ze met mij als oudste wat strenger waren dan nu met mijn broertje. Zo moest ik me altijd aan hun bed melden als ik terug kwam van uitgaan. En toen ik een keer beneden kwam in een crop top zei mijn vader: terug naar je kamer, hemdje eronder. Dat werd omkleden dus. Nee, ik ben niet iemand die gauw de discussie aangaat. Ik hou niet van ruzies en confrontaties, nog steeds niet.’

Je werkt momenteel keihard, hoe zien jouw weken eruit?

‘Ik ben maar per dag gaan leven, en kijk de avond van tevoren pas in mijn agenda wat ik de volgende dag moet doen. Voor mij gaat het werk altijd door. Ik klaag niet hoor, ik wil juist aan mijn omgeving laten zien dat ik hard werk. Dan kan niemand me blamen als het niet goed gaat. Ik wil alles aanpakken, alles doen. Mijn valkuil is mijn fear of 
missing out.’

Is zo’n bestaan ook weleens niet leuk?

‘Mijn leven is bijna nooit niet leuk. Ik leef mijn droom. En alles is in het echt nog leuker dan hoe het in mijn dromen was. Het is alleen wel keihard werken!’

Denk je niet dat je omvalt als je zo heel lang blijft doorleven?

[korte stilte] ‘Ja.’

Doe je iets om dat te voorkomen?

‘Misschien is dat niet nodig, omdat ik nog die jeugdenergie heb. Als een vriendin vertelt dat ze naar college moet en ik in mijn agenda een studiodag ingepland zie staan, of een interview, of een première, dan denk ik: super! Liever dat dan naar college. Alles wat ik doe is fantastisch.’

Put dat fantastische leven je soms niet uit?

‘Ja… mijn leven bestaat alleen nog maar uit hoogtepunten. Het superleuke is routine geworden. Op zich zou ik daarom wel wat minder willen plannen, zodat ik me weer kan verheugen op iets leuks, zoals een tv-optreden. Mijn management en ouders adviseren me ook keer op keer om minder te doen. Ik snap hun punt, maar ik weet niet hoe ik dat moet aanpakken. Alles wat ik doe, vind ik belangrijk. Soms loop ik wel tegen een grens aan en voel ik me moe en chagrijnig. Dan probeer ik gauw iets leuks met vriendinnen te plannen. Samen chillen in bed met lekkere hapjes, dat is voor mij echt ontspannen.’

Je krijgt weleens de kritiek dat je je vader, die als regisseur bij de tv werkt, als kruiwagen zou gebruiken. Werk je zo hard om te bewijzen dat je het echt zelf doet?

‘Nee, ik werk zo hard omdat het ijzer heet is en ik het nu moet smeden. Voor je het weet ben je niet meer populair. Zulke kritiek vind ik wel vervelend. Het is onterecht, mijn vader heeft me nergens mee geholpen en ik vind het allemaal zo negatief – ik hou daar niet van. Mensen kennen me niet eens en roepen dat ze Maan-moe zijn en dat ik arrogant ben, gebaseerd op iets wat ze op tv zien. Ik ga zo’n uitzending dan echt terugkijken, op zoek naar wat ik verkeerd heb gedaan.’

In een interview met het AD zei je dat je hoopt dat kritiek je op een dag allemaal niets meer kan schelen. Zou dat je niet juist arrogant maken?

‘Misschien wel, maar het zou mij rust geven als ik er niet meer wakker van lag. Als ik niet meer de drang voel om alles goed te doen, om alsmaar te pleasen. Ik wil gewoon dat iedereen me leuk vindt. Ik vind het jammer als mensen hun eerste indruk van mij baseren op een tv-optreden. Het maakt me onzeker. Gelukkig heb ik wel een heel lieve, trouwe club fans, die zich mijn Maan-hang noemt.’

Het hele interview met Maan lees je in VIVA 45. Die editie ligt van 7 t/m 14 november in de winkel of kan je hier onder online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «