Maria over de documentaire over haar leven: ‘Ik herken me niet in die puber van toen’

maria documentaire

Nadat documentairefotograaf Martijn van de Griendt eind 2007 Maria (27) op straat in Eindhoven ontmoette en polaroids van haar maakte, kocht hij een filmcamera om haar ook op bewegend beeld vast te leggen. De docu ̔Maria, I need your lovin’, waarin hij haar jarenlang volgde, is woensdagavond te zien bij NPO 2. We spraken met Maria en Martijn en vroegen hen naar de documentaire.

Maria, vanavond zien we de documentaire over je leven op tv. Vind je het spannend?

Maria: “Stiekem heb ik zoiets van: laat maar. Ik heb aan de documentaire een vervelend gevoel overgehouden, omdat er niet wordt laten zien wat ik zou willen. De rode draad in de docu is mijn zoektocht naar ware liefde, maar mijn leven was zo veel meer dan dat. Je ziet me als een verdrietig meisje met meerdere vriendjes, alsof ik een zielig iemand ben die continu op zoek is naar liefde. Mijn vrienden weten gelukkig beter en zeggen ook: ‘Maria, we kennen jou en hebben er schijt aan.’ Voor hen ben ik wie ik ben, maar ik voel schaamte voor wat er uitgezonden gaan worden. Mensen die mij niet kennen, krijgen een ander beeld. Ik ben er niet echt trots op. Wat mij betreft, kijkt iedereen woensdagavond naar een programma waarin sterren aan het dansen zijn of iets dergelijks.”

Wat had je dan willen laten zien?

Maria: “Er wordt een beeld van mij geschetst dat ik een verdrietig meisje ben, terwijl ik juist altijd vrolijk ben. Ik heb een grote vriendenkring met wie ik altijd leuke dingen doe en altijd aan het lachen ben. Lachen past niet bij de manier van fotograferen van Martijn, maar ja, daardoor krijg je wel een vertekend beeld van mij als persoon. Ik was hartstikke jong, heb veel gefeest, drugs gebruikt en ging met allerlei verschillende mannen om. Voor mijn gevoel ben ik de laatste drie tot vier jaar van mijn leven dingen pas goed op orde aan het krijgen. Ik heb een moeilijk verleden gehad. Ik ben geadopteerd en had daardoor last van een hechtingsstoornis. Maar nu heb ik al meer dan twee jaar dezelfde partner en ben ik echt volwassen geworden. Mijn puberteit is op camera vastgelegd, en iemand anders heeft de keuze gemaakt in welke beelden er gebruikt werden.”

Hoe is dat voor jou, Martijn? Dat er iets uitgezonden gaat worden waar Maria eigenlijk niet trots op is?

Martijn: “Ik snap dat het voor haar heel spannend is. Er is tien jaar van haar leven vastgelegd en nu is er een film van die op tv komt. Met de wijsheid van nu kan ik me heel goed voorstellen dat ze er anders over denkt. Ik heb in de film haar groei willen laten zien. En ik hoop dat zij en iedereen die gaat kijken, dat terugziet en er juist positief naar kijkt. Ik heb altijd tegen mezelf gezegd dat ik pas stop met dit ‘project’ – zo mag ik het eigenlijk niet noemen van Maria –  als het een positief einde zou hebben. Ik snap dat Maria er nu niet meer voor zou kiezen zich tien jaar lang te laten volgen, maar we hadden tien jaar geleden niet kunnen denken dat haar leven zulke wendingen zou krijgen. Ik hoop echt dat ze uiteindelijk tevreden terug kan kijken.”

Hoe was het om iemand zo lang te volgen?

Martijn: “Los van het feit dat ik erg trots ben op de groei die Maria heeft doorgemaakt, was het voor mij ook heel bijzonder om te doen. Ten eerste dat iemand me zo toe heeft gelaten in haar leven en hoe dichtbij ik heb kunnen komen. Maar ook dat ik mijn eerste film heb gemaakt. Zonder Maria had ik dat nooit kunnen doen, ik heb dit echt aan haar te danken. Ik heb mijn interpretatie van haar leven gemaakt, en ik weet dat Maria het liever anders had gezien. Ik heb bijvoorbeeld nu de bloopers online gezet, zij had die juist graag ín de film gehad. Ik heb honderden uren gefilmd, en ik vond dat haar zoektocht naar liefde de rode draad was. Dat was mijn visie op haar leven.”

Waarom moet iedereen volgens jou gaan kijken?

Martijn: “In de documentaire gaat het om de worsteling die iemand met het leven heeft en ik denk dat dat een universeel thema is. Op zoek zijn naar geluk en naar huisje-boompje-beestje: dat is waar de film over gaat. Ik hoop dat andere mensen zich erin herkennen.”

Maria, waarom heb je je laten volgen door Martijn?

Maria: “Eerlijk? Het was puur naïviteit. Toen ik een jaar of zeventien was, leerde ik Martijn kennen. Hij maakte wat polaroids van me die hij in een boek wilde zetten. Ik dacht eigenlijk niet dat dat boek er ooit zou komen. Ik was jong, een puber en losbandig, dus ik dacht: maak die foto’s maar als jij dat leuk vindt. Af en toe werden ze verkocht en dan kreeg ik er geld voor, dat vond ik prima. Als ik tien jaar geleden had geweten dat dit er allemaal van zou komen, had ik waarschijnlijk niet meegewerkt.”

Hoe is je leven nu?

Maria: “Het gaat eigenlijk best goed met me. Ik maak nog steeds veel dingen mee, en dat zal ik altijd wel blijven houden. Ik ken continu hoge pieken en diepe dalen. Een paar jaar geleden heeft mijn toenmalige vriend zelfmoord gepleegd. In de periode erna ben ik in een foute relatie terechtgekomen, door die jongen ben ik ook mijn huis kwijtgeraakt. Dat is een jaar geleden gebeurd. Maar als ik dan zie dat ik daar nu weer helemaal bovenop ben, ben ik trots op mezelf. Mijn leven is eindelijk lekker vlak, een stabiele lijn. Andere mensen zouden daar misschien langer in blijven hangen. Ik ben wel zo’n meid die als ze wat heftigs meemaakt, ook met oplossingen komt. De band met mijn adoptieouders is goed, mijn vader is zondag mee geweest naar de première van de documentaire. Ik probeer nu wat bekender te worden als techno-dj onder de naam Maria da Silva, iets waarover mijn vader ook heel enthousiast is. Ik draai een tot twee keer per maand in Stratumseind en in De Bakkerij in Eindhoven, en hoop dat uit te breiden.”

‘Maria, I need your lovin’ is woensdag 1 maart om 23.10 uur te zien bij NPO 2.