Gedoe op de werkvloer: wat als iemand de hele tijd zit te bellen in de co-working space?

honden

Zzp-er Marieke huurt een flexplek bij een co-working space met zes andere freelancers. De gezamenlijke lunches bevallen haar prima en op rustige dagen kan ze flink doorwerken. Maar als Elisah er is, is haar dag al bij voorbaat bedorven. Haar eindeloze telefoontjes houden haar van haar werk en wat ze ook zegt, ze gaat er gewoon mee door.

Marieke: ‘Ik heb stilte nodig om me te kunnen concentreren, maar alleen thuis zitten, dat werkt niet voor mij. Daarom huur ik sinds een paar maanden deze flexplek. Het is goed voor de discipline en tijdens de lunch kun je een beetje kletsen. Ben je toch even in een andere sfeer dan thuis. In het huurcontract staat dat er niet in de werkkamer gebeld mag worden, dus ik dacht dat het er wel rustig zou zijn. Nou, dat valt vies tegen. Vooral Elisah hangt urenlang aan de telefoon.

Als iemand een kort telefoontje pleegt, vind ik dat niet erg. Ik bedoel, het is geen mortuarium hier en soms moet je even iets kortsluiten met een klant. Maar Elisah zit regelmatig een halfuur of nog langer in dat apparaat te kleppen en dat gaat me echt te ver. Ik hoor alles wat ze zegt en al die tijd kan ik niet werken.

Toen ik dat aankaartte tijdens een algemene meeting beloofde Elisah beterschap, maar in de praktijk veranderde er niets. Het lijkt wel of ze lak heeft aan haar collega’s. Dat begint me steeds meer te irriteren. Achteraf aanspreken haalt niets uit en toen ik haar tijdens het bellen op haar schouder tikte, deed zij of ze niets merkte. Na afloop, minstens twintig minuten later, zei ze: ‘Sorry hoor, die moest ik even nemen.’

Inmiddels ben ik zo opgefokt als ze er is dat ik me helemaal niet meer kan concentreren. Elk geluidje dat ook maar een beetje op haar ringtone lijkt bezorgt me hartkloppingen.’

Elisah: ‘Marieke heeft helemaal gelijk over dat bellen. We hebben met elkaar afgesproken dat we niet in de co-working space telefoneren, dus dan moet je dat ook niet doen. Of niet te lang, in elk geval. Als coach krijg ik veel telefoontjes van cliënten, dat is nou eenmaal onderdeel van mijn werk. Ik probeer zo’n gesprekje altijd kort te houden, maar soms zit een cliënt zo omhoog met iets dat ik hem niet direct kan onderbreken.

Sinds Marieke heeft gezegd dat ze er last van heeft als ik lang bel, let ik beter op de tijd en na vijf minuten loop ik altijd naar de gang. Echt, daar let ik heel goed op. Maar ik spring niet bij elk telefoontje direct overeind. Volgens mij doen de anderen dat ook niet. Iedereen zit wel eens even te bellen, zelfs Marieke. Dus ik begrijp eigenlijk niet wat ze van me wil. Ik wist ook niet dat dit zo’n big issue voor haar is. Irritatie, toe maar! Daar heb ik nog nooit iets van gemerkt.

Volgens mij is Marieke niet gewend om met andere mensen op een kamer te zitten. Dat is nou eenmaal geven en nemen. Ik zeg toch ook niets over die soepjes die zij voor de lunch opwarmt. Soms zitten we de hele middag in de knoflooklucht. Om een uur of vier neemt Marlotte altijd een wijntje, nou, dat vind ik ook lastig want erg verleidelijk. En Alice’s kinderen zitten hier wel eens een uurtje als de oppas ziek is. Als je daar niet tegen kunt, moet je maar thuis werken.’

De mediator: ‘In hoeverre verschilt de werkvloer in een bedrijf van een vloer met ZZP-ers? Het lijkt of de dingen bespreekbaar zijn. Ervaar je dat ook zo, Elisah? En jij Marieke? Als bespreekbaar gemaakt kan worden wat er speelt, hoe gaan jullie daar vervolgens mee om? En als één van jullie vindt dat het niet bespreekbaar is, wat doet dat met je? Daar ben ik wel benieuwd naar.

Uiteraard is er een verschil in hoe je elkaar kunt accepteren. Ieder heeft zijn eigen grens. Wat doe je met die verschillen? Sommige mensen zouden graag wat assertiever zijn om te zeggen wat ze willen. Anderen zouden graag iets socialer zijn zodat ze net als anderen ook wat makkelijker met elkaar omgaan. Hoe kun je elkaar daarbij helpen? Is het mogelijk om hierover wat vragen aan elkaar te stellen zodat je elkaar wat beter leert kennen? Het kan zo zijn dat de dynamiek van deze werkplaats één van jullie niet past. Dat kan ook een conclusie zijn natuurlijk. Zijn jullie het eens dat het goed kan zijn dat jullie meer van elkaar moeten weten? Er zijn ook veel teamspellen die helpen om het gesprek op gang te krijgen. Ik ben benieuwd wat dit jullie gaat brengen.

Over de mediator

Michiel Hordijk (45) is de initiator van de Mediation Supermarkt: een handig boek met uitleg, mediation of een leuk item voor de kinderen helpen om rust te vinden in een lastige periode. Als vader van een dochter uit een eerder huwelijk en een zoon in zijn huidige relatie staat hij zelf dagelijks voor de keuze hoe je omgaat in alle verschillende situaties op het werk en in je gezin. Wekelijks gaat hij op VIVA.nl in op een voorgelegde situatie en geeft hij een tip hoe met de situatie kan worden omgegaan. Heb je zelf een vraag of situatie die je wil voorleggen aan Michiel? Mail deze dan naar info@mediationsupermarkt.nl.

VIVA's Lise gelooft in een poederroze planeet ergens hier ver, ver vandaan, waar Justin Bieber en Idris Elba samen president zijn en het altijd glitter giet. Zolang die planeet nog niet is gevonden, houdt Lise zich bezig met millennial perikelen, series, films en boeken. Seks? Seks ook. Reizen? Vooruit, dat ook. Zo'n beetje alles dus. En ze schrijft erover op VIVA.nl.