Memmen in de strijd

Ik* trek wel eens een wat lager shirtje aan naar mijn werk, ook als ik een afspraak heb. Maar mijn borsten vallen er niet uit en push ze ook niet op met een bh, zodat ze er bovenuit springen. Alles blijft netjes bedekt, niemand die zich zal vergapen aan mijn decolleté.

Er zijn mensen die dat wel doen. Ik vind het heel erg afleiden. Je wilt er niet naar kijken, maar het valt gewoon op. En soms, soms stoort dat. Zeg ik soms? Ik bedoel vaak.

Bij vrouwen met bepaalde functies stoort het nog meer. Neem nou een politica. Stel: Rita Verdonk met een diep decolleté (lees: heel diep), Femke Halseman op hakken van tien cm en Guusje ter Horst met een kort rokje met een split. Of Agnes Kant naakt in Playboy. Dat klinkt onwerkelijk, en dat is het natuurlijk ook. Maar… in sommige (buur)landen vinden ze dat wel mee vallen.

Neem nou Duitsland. Angela Merkel en Vera Lengsfeld laten hun memmen maar al te graag zien. Over de Belgische politica Barbara Steeman nog maar niet te spreken. Zij staat naakt op de cover van een tijdschrift.

Waarom? Ik kan maar een ding bedenken: extra stemmen. Ik vind het veel te ver gaan, hoe moet ik iemand die naakt poseert nog serieus nemen als politica? Tuurlijk mag je zelf weten wat je met je lichaam doet, maar bij bepaalde functies gaat het te ver. Tenminste, dat denk ik.

Ben je het met me eens, of vind je dat de politieke dames dat allemaal zelf mogen weten?

*LiselotteI, reportage Viva

CC foto: srbyug