Moet ik hem een laatste kans geven?

 Claudia (22): “Sinds anderhalf jaar heb ik een relatie met Bastiaan. De eerste maanden was het leuk en gezellig en gaf hij me het gevoel dat ik het allerbelangrijkste voor hem was. Al snel kon ik geen dag meer zonder hem en hij was de eerste met wie ik naar bed ging. Hoewel alles goed ging, merkte ik wel dat hij een tikkeltje wantrouwig was.”

Bang voor hem
“Ik heb niet alleen vriendinnen, maar ook vrienden en toen Bastiaan de namen van die jongens in mijn telefoon zag staan, werd hij woedend. Hij maakte me bang en ik wilde zonder hem weggaan, maar hij hield me tegen door me te schoppen. Hij had die dag flink wat gedronken en smeekte me hem te vergeven, wat ik uiteindelijk heb gedaan. Twee maanden later gebeurde iets soortgelijks: terwijl we buiten liepen, schopte hij me keihard onderuit en schold hij me uit voor vieze hoer. Meteen daarna begon hij te huilen – hij leek geschrokken te zijn en bracht me naar het ziekenhuis. Ik heb weken niet normaal kunnen lopen.”

Paratoestand
“Onze ruzies gaan altijd over mannen. Zo heeft hij me een keer een blauw oog geslagen en een ruit bij m’n moeder ingeslagen. Sowieso betrekt hij mijn familie steeds vaker bij onze problemen. Als ik mijn telefoon niet opneem, dreigt hij per sms m’n zusjes te bellen en hen alles te vertellen wat ik hem ooit heb toevertrouwd. Keer op keer heb ik hem zijn manipulatieve gedrag en vernederingen vergeven, met name omdat hij als hij niet in zijn ‘paratoestand’ is (zoals hij het zelf noemt) een ontzettend lieve en leuke jongen is.”

Psycholoog
“Inmiddels is hij veel rustiger geworden en slaat hij me niet meer, maar hij heeft wel minstens een keer per week een woede-aanval. Meestal is dat op straat en dan schaam ik me dood. Hij scheldt me uit en spuugt soms in mijn gezicht. Op zulke momenten lijkt hij mij te zien als een vijand en wil hij me kapot maken, maar naderhand spijt het hem enorm. Hij is onder behandeling van een psycholoog, maar ik heb het idee dat hij niet eerlijk tegen haar is en haar manipuleert. Hij wordt namelijk ook niet onderzocht op persoonlijkheidsstoornissen, terwijl ik vermoed dat hij borderline of iets dergelijks heeft.”

Stoornis?
“Wat kan ik het beste doen? Hij heeft gezworen alle hulp te aanvaarden en smeekt me om een laatste kans. Omdat de situatie wel iets beter is dan voorheen, hoop ik dat hij ooit normaal wordt, maar is zo iemand wel te genezen? En is dit wel een stoornis? Ik hou echt van hem, maar ik kan het niet langer accepteren dat hij me publiekelijk vernedert. Moet ik hem die laatste kans geven?”