Nielson: ‘De wereld is te groot voor één ware liefde’

Na vijf succesvolle jaren voelde Nielson (28) het niet meer. Hij nam een muziekvrije break van bijna negen maanden. Het resultaat: een nieuw, volwassen album. Nielson vindt ons nog steeds sexy als we dansen, maar laat nu ook zijn diepere, donkere kant horen.

Tekst: Jill Waas | Foto’s: Jesaja Hizkia

In je bio staat: dit album is eerlijker en persoonlijker, maar ook rauwer. Wat is er gebeurd?

‘Ik heb een denkbeeldige streep getrokken onder de eerste vijf jaar Nielson nadat ik voor de tweede keer in de Heineken Music Hall had gespeeld. Het was klaar en ik wist even niet meer hoe ik verder wilde. Ik heb toen een half tot driekwart jaar niets gedaan, op een paar optredens na. Geen nieuwe muziek gemaakt, niet in de studio geweest, niet thuis op mijn gitaar gespeeld. Niks. Het was een impopulaire beslissing, want het ging supergoed en ik had nog jaren op die veilige weg kunnen doorgaan. Maar ik voelde het gewoon niet meer.’

Wat heb je in die periode wél gedaan?

‘Veel tijd gestoken in mijn privéleven. Mijn gezicht weer laten zien op verjaardagen, weer langs bij mijn opa en oma en ik heb heel veel geïnvesteerd in Hanna, dat had ze wel verdiend. We zijn in die periode ook getrouwd, hebben een huis gekocht en zijn op huwelijksreis geweest. Ik moest even terug naar waar ik vandaan kom, weer even aarden. Ik ben een familiemens en een sociaal dier, ik heb dat nodig om op mezelf te kunnen reflecteren.’

Je moest jezelf én Nielson opnieuw uitvinden?

‘Ja, de eerste vijf jaar stond ik bekend als die vrolijke Nederpop-liedjesschrijver. En dat is helemaal oké, want dat is ook een kant van mij. Alleen weten weinig mensen waarom ik alleen maar vrolijke liedjes uitbracht. Dat is om mezelf een beetje positief te houden en mijn donkere kant te bestrijden.’

Want die zit ook in je?

‘Zeker, iedereen krijgt zijn portie teringzooi in het leven, ik ook. Alleen koos ik er die eerste jaren voor om dat aan te pakken met vrolijke muziek. Nu ben ik er klaar voor om ook mijn andere kant te laten zien. Niet dat Diamant een depressief album is geworden – je moet ook kunnen relativeren – maar je hoort wel dat mijn liedjes kwetsbaarder en persoonlijker zijn. Ook als het niet over rozen gaat gaat bijvoorbeeld over een goede vriend die door een diep dal ging. Ik ben heel loyaal, dus ik wilde hem helpen, maar hij accepteerde dat niet. Hij wilde het zelf doen en dat was heel frustrerend. Ook Middernacht is een goed voorbeeld van een donkerder liedje, het gaat over hoe ik met tegenslagen ben omgegaan.’

Dan ga je, zoals je zingt, over straat dwalen?

‘Als ik in een dip zit, ga ik ’s nachts, als iedereen slaapt, in mijn eentje over straat lopen. Ik kan mijn hoofd dan beter leegmaken en ben niet bezig met anderen. Voor mij heeft dat een heel kalmerend effect. Eigenlijk gaat Middernacht ook over de periode dat ik niet meer wist wat ik muzikaal wilde. Dat je jezelf even goed moet tegenkomen om weer verder te kunnen.’

Hoe vond je jezelf terug?

‘Toen ik er een halfjaartje uit was, begon het weer te kriebelen, al wist ik nog steeds niet wat ik wilde. Ik heb een schrijfsessie ingepland met de drie gasten met wie ik altijd liedjes maak. Zonder deadlines. We waren alle vier heel gespannen; vijf jaar lang was alles gelukt, zou het nu ook nog lukken? En toen schreven we Plan B, dat gaat over in het diepe springen, kiezen voor het onbekende. Het was dieper en eerlijker dan ik ooit had gemaakt. Mijn gitaar bleef in de koffer, we zijn veel elektronischer gaan werken, met beats. Vanaf dat moment was het alsof de kraan weer openstond. Ik dacht: dít is het, ik wil vertellen welke gebeurtenissen de grootste impact op mij hebben gehad.’

Het hele interview met Nielson komt uit VIVA editie 43. Deze editie ligt vanaf 24 oktober in de winkel of kun je online lezen via Blendle.

»HET HELE ARTIKEL LEES JE HIER OP BLENDLE «