Op staande voet ontslag nemen

Op ludieke wijze ontslag nemen. Ik kan me voorstellen dat er meer dan genoeg vrouwen van dromen.Op een hele doodnormale ochtend, terwijl je collega’s  suffig voor zich uit staren en jij je computer opstart, je kopje automaatcappuccino haalt, de Viva site bekijkt, plots er gewoon dwars tegenin gaan. Drama maken. Op staande voet ontslag nemen.

En dan ook recht voor z’n raap. Naar het kantoor van je werkgeefster stappen, en gewoon vertellen wat je nou eigenlijk vindt van alles. Je werk. Dit kantoor. Haar irritante gewoonte om alleen koffie voor zichzelf te halen en de verjaardagen van haar werknemers te vergeten. Om dan, na een hele klaagzang over je huidige omstandigheden, naar de toekomst te verwijzen.

Toekomst
Dat je véél te ontwikkeld bent voor dit werk, en dan met wijde armgebaren naar de buiten wijzen en luidkeels verkondigen dat je dáárheen gaat, daar waar de mensheid je wél waardeert. Met al je unieke talenten. En je vaste cliëntengroep. Om uiteindelijk, buiten adem, – en met al je collega’s al applaudisserend in een kring om je heen- nog toe te voegen dat haar nieuwe schoenen, verdorie, écht heel lelijk zijn.

Noors fragment
Pia ging ons voor. Live, op de Noorse radio nam deze nieuwslezeres ontslag, waarbij ze aangaf dat de leiding veel te veel eiste van haar werknemers. Je kan het fragment beluisteren, maar daar versta je waarschijnlijk niets van want ze spreekt Noors. Ze klinkt ernstig. Het had net zo goed wél gewoon een nieuwsuitzending kunnen zijn. Ik zou juist helemaal los zijn gegaan, als het dan toch de laatste keer op de radio is. Af en toe een gilletje erdoor, of expres helemaal niet articuleren.

Cadeaubon
Maar misschien is dat ook niet zo slim. Misschien is op de normale manier ontslag nemen wel zo veilig. Dan vertel je gewoon alleen dat je aan een nieuwe uitdaging toe bent, maar dat het écht niet aan hen ligt hoor! En dat je het hier zó verschrikkelijk fijn had, en het zúlke leuke collega’s zijn. Dan organiseren ze een afscheidsborrel voor je en krijg je een cadeaubon en een bos bloemen. En geeft je werkgeefster je tot slot, op haar lelijke schoenen, een fantastische referentie mee.

Het is veiliger, dat is zeker. Maar leuker? Ik denk dat Pia thuis op de bank de eerste paar dagen ontzettend veel lol heeft om haar actie. Ze moet het niet te vaak doen, dat lijkt me niet de meest slimme carrièrestap. Maar één keer in je leven op deze manier ontslag nemen, dat gun ik iedereen.

CC foto: gcoldironjr2003.