Schudbaby

geen

Ik ben een flapuit. Ik denk dingen graag hardop. Vanzelfsprekend zit niet iedereen daarop te wachten. Ik heb pas geknipte coupes met mijn reactie om zeep geholpen, aan niet-zwangere vrouwen gevraagd wanneer ze waren uitgerekend en diverse mensen ongevraagd van mijn mening en bijbehorend advies voorzien. Echt heel fijn.

Wat leuk! Jij ook hier!?
Ik reageer sowieso vaak impulsief. Laatst liep ik over een vol station, toen ik zag dat één van mijn beste vriendinnen een paar meter voor me liep. Wat leuk! En zó toevallig. Zonder na te denken besloot ik haar te verrassen. Ik nam een aanloop, slaakte een kreet en besprong haar van achteren met beide armen om haar nek. De dame waar ik op was gesprongen schudde me woest van zich af. “Of ik wel goed bij mij hoofd was? Wat ik wel niet dacht?” Misschien laf, maar ik heb gedaan alsof ik geen Nederlands sprak en heb me in een soort Deens uit de voeten gemaakt. (Tip: veel Borgen en The Killing kijken).

Ikke, ikke, ikke
Nu ik moeder ben gaat het de goede kant op met mijn impulsieve inborst. Met twee kinderen is het niet meer ‘ikke, ikke, ikke’ en dat werkt lekker door in mijn karakter. Niet dat ik minder vind, maar het lukt me steeds beter mijn mening voor me te houden. Ik tel regelmatig tot tien voordat ik op een peuter- of kleuteractie reageer. Fijne bijkomstigheid van die getrainde zelfbeheersing: gênante momenten en onbedoelde beledigingen nemen ook af.

Sssst
Alleen andermans opvoeding. Een zaak bij uitstek waar je echt niks mee te maken hebt. Ik weet het. Maar het kost me dus serieus moeite om mijn mond te houden als een vriendin koffie komt drinken met haar pasgeboren baby die nodig moet slapen (dat vind ik dan hè?). “Darmkrampjes,” legt ze uit, terwijl ze haar ogen ten hemel slaat.

Even stil schudden
Tijdens ons gesprek blijft ze anderhalf uur lang met haar jengelende baby schudden en gelijktijdig een speen in zijn gezicht drukken. Oververmoeidheid, denk ik bijdehand, die baby moet gewoon naar bed joh. Maar hee, zoveel mensen, zoveel meningen. Juist als moeder weet ik hoe irritant het is als mensen je ongevraagd vertellen wat er volgens hen met je baby aan de hand is. Dus blijf ik mijn mantra herhalen, terwijl ik nog een lekker bakkie zet voor de vriendin met schudbaby: wat je vindt, mag je houden. Wat je vindt, mag je houden.

Foto: Nike Martens