Simone: ‘Ik zou zo graag lelijk willen zijn. Al is het maar voor een dag’

Iedereen droomt van zo’n mooi uiterlijk als dat van Simone (31). Maar zelf zit het haar alleen maar in de weg. Vrouwen zijn jaloers en mannen zien haar als prijs. Ze zou haar schoonheid zo inruilen voor een leuker leven.

‘Ik was vijftien en klopte op de deur van het toilet op school waarachter mijn vriendin zich had opgesloten. ‘Nien. Doe nou open. Ik hoor je gewoon snikken achter die deur.’ Het was even stil, maar toen hoorde ik Nina het slot van de deur draaien. Ik duwde de deur een stukje open en zag haar betraande gezicht, haar ogen opgezet en met rood doorlopen adertjes van het huilen. Ze was tijdens de pauze even daarvoor in de aula op keiharde wijze afgezeken door de jongen op wie ze al maanden verliefd was, waarna ze het toilet was ingevlucht.’

‘Zoals zij me beschreef, zag ik mezelf helemaal niet’

‘Het is oké,’ zei ik. ‘Hij is gewoon een lul. Hij verdient je niet. Het komt wel goed, echt!’ probeerde ik haar te troosten. Nina keek me aan en glimlachte toen door haar tranen heen. Maar het was geen echte lach. Eerder boosaardig. Toen sneerde ze: ‘Ja Simone, voor jóu komt het inderdaad wel goed. Iedere jongen wil jou. Dus hou alsjeblieft op met doen alsof je begrijpt hoe dit voelt.’ Daarna duwde ze me opzij en liep naar buiten, terwijl ik met mijn mond vol tanden achterbleef. Zoals zij me beschreef, zo zag ik mezelf helemaal niet. Maar het duurde niet lang meer voordat ik begon te snappen waarom steeds meer vroegere vriendinnen niet meer met me wilden omgaan.’

Buitengesloten

‘Ik ben eenendertig en heb al sinds mijn puberteit hetzelfde probleem. En het went nooit. In het verleden heb ik gewoon, net als ieder kind, vriendjes en vriendinnetjes gehad. Vooral op de lagere school en als jonge tiener, maar gaandeweg werden mijn vriendschappen steeds ongezonder.’

‘Ik was niet eens een meisjemeisje dat zich bezighield met kleding en make-up’

‘Naarmate ik ouder werd, ontdekte ik dat mijn zogenaamde vriendinnen achter mijn rug over me roddelden. Ik deed wat modellenwerk en daar vertelde ik weleens over. Niet opschepperig, maar gewoon omdat ik het zelf ook heel cool vond als ik werd gevraagd om model te staan voor een bekend merk. Van mijn uiterlijk was ik me op dat moment nog niet eens bewust. Ik was niet eens een meisjesmeisje dat zich bezighield met kleding en make-up. Maar toch begon ik, vanaf dat ik een jaar of veertien was, te merken dat mijn vroegere vriendinnen me erbuiten hielden als ze samen afspraken om iets leuks te gaan doen. Dan zag ik op Hyves, wat toen nog populair was, dat ze samen wat leuks gingen doen of hadden gedaan, terwijl ik van niks wist. Dat deed pijn.’

‘Ik heb er weleens naar gevraagd, maar dan kreeg ik altijd rare antwoorden. Dat ze het waren vergeten, maar tegelijkertijd begon er dan iemand te lachen of stootten ze elkaar aan. Ik voelde gewoon dat ik in de maling werd genomen. Uiteindelijk vroeg ik er maar niet meer naar. Aan de andere kant begonnen de paar meisjes die wel bevriend met me wilden zijn zich net zo goed anders te gedragen. Dan gingen ze me nadoen en kochten ze bijvoorbeeld precies dezelfde kleding als ik, of lieten hun haar op dezelfde manier knippen.’

‘Ik zat er helemaal niet op te wachten om op één of ander voetstuk gezet te worden’

‘Een beetje raar vond ik dat. Of ze deden alles wat ik wilde en gaven nooit een weerwoord. Ik werd er kriegel van, want ik zat er helemaal niet op te wachten om op een of ander voetstuk gezet te worden. Toch durfde ik die vriendschappen niet echt af te stoten, want dan had ik helemaal niemand meer. Al werd dat idolate gedrag me vaak wel te veel.’

Blonde Angelina

‘Daarom zat ik vaak in het weekend alleen met mijn ouders thuis. Zij hebben het probleem nooit gezien, en ik praat er niet graag over. Hoewel ik me eenzaam voel, vind ik ergens dat ik het niet kan maken om te klagen over zo’n luxeprobleem. En misschien is het ook wel omdat ik me afvraag of ik misschien niet gewoon overgevoelig ben. Mijn broer Tristan is ook heel knap, maar op de een of andere manier lijkt dat hem nooit in de weg te staan. Integendeel.’

‘Bij mannen werkt zoiets helemaal anders’

‘Tijdens zijn studie versleet hij de ene na de andere vriendin en in plaats van dat zijn vrienden jaloers waren, was hij de held van zijn vriendengroep. Bij mannen werkt zoiets toch anders. Ik werd op school misschien wel getolereerd in de zin dat ik niet openlijk werd gepest, maar hoorde er nooit echt bij. Ik dacht dat het kwam omdat de leraren nogal met me wegliepen. Waarom dat zo was snapte ik overigens niet, want zo geweldig waren mijn cijfers niet.’

Het hele artikel lees je in de VIVA Real Life Special: de 7 zonden. Deze VIVA-special lig nu in de winkels of kan je hier online bestellen. 

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«