Tijd om te ontdozen

geen

Ik heb een roze colbert. Ergens. En ook een zwart jurkje. Geloof ik. Ze liggen alleen verstopt in één van onze honderdduizend verhuisdozen.

Graaf, graaf, graaf
Mijn nomadenleefpatroon heeft zeker z’n irritante kantjes. Zo hebben we al onze dozen opgestapeld in onze (geleende) slaapkamer. Eerst wist ik nog wel wat ongeveer in welke doos zat, maar aangezien ik het ordelijke vermogen heb van een doperwtje, is het niet zo gek dat de meeste dozen inmiddels half leeg en omgeploegd zijn. O, en er zijn ook nog wat plastic tassen vol sokken, onderbroeken en topjes bijgekomen. Voor het zwervereffect, je weet wel.

Favoriete kledingstukken
Algemene luiheid heeft ervoor gezorgd dat ik ’s morgens vroeg niet meer de moeite neem om drie dozen uit te pluizen om dat ene leuke vestje te vinden. Ik trek gewoon iets uit de doos bovenop de ene stapel en match dat enigszins met iets uit de bovenste doos van de andere stapel. Kortom, ik kleed me tegenwoordig op de manier die Lau al jaren succesvol toepast. Ik moet zeggen: het is wel verfrissend. En makkelijk. Toch is het ook wel een beetje saai. Zelfs mijn collega’s merken het: ‘Is dat je favoriete coltrui? Je hebt hem zo vaak aan.’

Sjouwtijd
Daarnaast ga je wel erg praktisch met ruimte en spullen om als je zo vaak verhuist. Zelfs ik (een hoarder eersteklas) heb inmiddels minder last van loslatingsangst. Dat komt goed uit, want binnenkort moeten we weer aan de sjouw met onze spullen. We hebben een nieuwe plek. Jawel, het is echt zo! Het komende halfjaar (en misschien nog wel wat langer) wonen we in Drachten, de stad die bekend staat als ‘de grootste stad zonder treinstation’. Iets positievers kan ik er op dit moment nog niet over zeggen, maar wat niet is kan nog komen. Zo staat Drachten over een paar weken bijvoorbeeld bekend als ‘de tofste stad van Nederland, want Lis en Lau wonen er’.

DANSJES!
Deze week zal ik het leven uit de bovenste kledingdoos dus nog maar even koesteren, want daarna kan ik mijn (gigantische, heerlijke, allereigenste) kledingkast weer opendoen. En dan hangen er ook echt kledingstukken in. En daar moet ik dan uit kiezen… YES! Ik kijk er nu al naar uit. Vanaf volgende week heb ik weer iedere ochtend een mini-kledingcrisis. In mijn eigen huis. :-)

Foto: MeatheadMovers