Blog Giovanca: Verhuisstress

verhuizen

Ik-word-gillend-gek. Want ik ben aan het verhuizen en geloof me; het is de meest stressvolle gebeurtenis in jaren! Per 1 april moet ik ‘over’ zijn en ik leef uit dozen, weet niets meer te vinden, krijg nú al boze blikken van mijn nieuwe buren en zit elke dag onder het stof! Ik heb zelfs stof in mijn oren zitten!?

Ik snap dat het niet zo klinkt… maar ik ben echt op tijd begonnen! Ik heb zelfs een ‘verhuis-checklist’ uit een blad gescheurd. ”Zorg dat u hulp heeft, schrijf duidelijk op de dozen wat er in zit, bewaar belangrijke documenten apart, geef op tijd uw adreswijzigingen door, neem de meterstanden op van uw oude en nieuwe woning”, enzovoort, enzovoort.

Klinkt allemaal heel logisch en goed te doen, maar deze week is gebleken dat ik alles behalve organisatorische talenten heb  als het om verhuizen gaat. In mijn oude huis heb ik mezelf zo’n beetje volledig ingesloten met dozen. (Ik was dinsdag te gast bij ‘De Wereld Draait Door’ en zou voor in de uitzending twee elpees meenemen. Natúúrlijk lagen die in de onderste doos uit een stapel van zes!) Ik heb elke dag tóch nog dingetjes nodig die ik allang heb ingepakt. Heel vermoeiend!

Warmtepistool

Mijn oude huis is niet meer. De muren zijn kaal, het klinkt er hol en al het karakter is eruit verdwenen, dichtgeplakt in meer dan zestig kartonnen dozen. In het nieuwe huis zijn de muren behalve kaal ook nog eens foeilelijk, gekaderd door nóg lelijkere kozijnen die de vorige bewoners in hysterische hippiekleuren hebben gestoken. Het was zo’n oude zooi, dat de verf met een soort warmtepistool losgebrand moet worden en vervolgens met een verfkrabber weggekrabt.

Ik veeg dus de hele dag schilletjes oranje verf op, kilo’s daarvan! Vegen is ook alles wat ik mag doen -naast het verzorgen van koffie en versnaperingen- want volgens de klussers in mijn nieuwe huis ‘ZIT IK ZE ALLEEN MAAR IN DE WEG!’.

Nou, lekker dan! Kan ik er wat aan doen dat ik niet in één keer snap hoe je schuurpapier aan een schuurmachine moet bevestigen? Dat ik niet meteen het verschil zie tussen een kruiskopschroevendraaier en een platte schroevendraaier? Ik ben verdorie Tim ‘the Toolman’ Tailor niet!

Mien Dobbelsteen

Donderdag 26 maart. Veroordeeld tot Mien Dobbelsteen die bergjes stof en verfschillen mag opvegen, stressend over die naderde 1 april waarop ik het oude huis leeg op moet leveren terwijl de schuur nog vol staat met ouwe meuk en mijn bed en mijn boekenkast nog uit elkaar geschroefd moeten worden. Aan mijn keuken ben ik nog niet eens begonnen.

Ik ben jaloers op de met stof bepoederde klussers die met biertjes en 538-muziek het échte werk aan het verrichten zijn. (Schrijft ze terwijl ze in het enige intacte hoekje in haar oude huis met een Mona Vivit deze blog zit te schrijven.)

Paniek!

Ik zou in de VT Wonen moeten neuzen, op zoek naar de laatste trends en hippe tapijten, maar ik dénk daar niet eens aan! In plaats daarvan ren ik de hele dag verstrooid heen en weer tussen huis 1 en huis 2 en denk:

Waar ben ik aan begonnen? Red ik de deadline van 1 april?  Wáár zijn mijn sokken? Hoe en wanneer zal de nieuwe onderbuurman wraak nemen omdat hij helemaal krankjorum wordt van al het gebonk van hamers en 538-muziek? Wat als ik me in het nieuwe huis niet thuis voel? Wat als ze ineens asbest vinden? Hoe krijgen we in godsnaam mijn bank door het raam?

Ik vind het ineens heel aannemelijk dat verhuizen één van de grotere stressfactoren is.  En als ik denk aan al die dozen die ik straks weer moet uitpakken… *Zucht diep.*

Wat zijn jullie ervaringen?  Misschien heb ik er wat aan!

CC foto: Photocapy