VIVA-forummers over hun ergste bijbaan

Elke donderdag bespreken we een populair topic van het VIVA-forum. Deze week: jouw ergste bijbaan

Dat je eerste baan niet meteen je droombaan is, is best normaal. Maar er zijn bedrijven waar je écht niet wil werken. De VIVA-forummers doen een boekje open over hun ergste bijbaantje.

  • “Ik ben via het uitzendbureau weleens in een fabriek voor oliën en vetten terechtgekomen. Daar moest ik aan de lopende band controleren of de doppen van de cans frituurvet goed dicht zaten. Ik zat daar dus de hele dag dopjes aan te draaien . Gelukkig hadden ze me maar een week nodig.”
  • “Ik werkte in een attractiepark. Terwijl het buiten ruim 30 graden was, moest ik in een berenpak door het park paraderen. Ik legde nog net niet het loodje! En dat dan meerdere keren per dag.”
  • “Een half jaar lang heb ik in een ijsjesfabriek gewerkt. Het werk was voor een bijbaantje best oké, maar de hygiëne was dramatisch. Medewerkers die gewoon een likje namen en dan het ijsje inpakten… Brrrr!”
  • “Flippo’s bij de chips doen. Ja echt, ik heb een zomer in de Smiths-fabriek gewerkt ten tijde van het flippo-tijdperk. De gebakken chips werd via een soort trechtersysteem naar de zakken getransporteerd en ik moest daar dan steeds flippo’s bij doen.”
  • “Ik had een bijbaantje als huishoudelijke hulp bij de thuiszorg. Soms kwam ik bij mensen thuis, die onlangs aangemeld waren en dus nog nooit hulp hadden gehad. Wat smérig! Denk aan toiletten die van onder tot boven onder de urine- en poepvlekken zaten, een meneer zonder wasmachine die de was (inclusief volgepoepte onderbroeken) in het bad deed, afwas van weken die tjokvol schimmel op het aanrecht stond en zakdoeken vol snot, die ik met de hand uit moest wassen. Ik stond soms kokhalzend mijn werk te doen. Aan de andere kant waren die mensen vaak wel intens gelukkig en dankbaar als het huis uiteindelijk schoon was. Dat maakt weer veel goed. Er waren trouwens genoeg mensen die wél een blinkend schoon huis hadden en waar ik verplicht een uur op de bank moest zitten om gezellig te kletsen onder het genot van taart en koekjes.”
  • “Ik controleerde verpakkingen. Dat hield in: de dop van flessen yoghurtdrink draaien, erin knijpen om te kijken of het afdichtfolie niet lek was en de dop er weer op draaien. Ik moest hierbij een verplicht aantal per uur halen en mocht ab-so-luut niet zitten tijdens zo’n dienst. Het was ook nog eens in een koude en tochtige loods. Ik heb het drie dagen volgehouden.”
  • “Ik heb rijstwafels gesorteerd. Die geur, verschrikkelijk! Ik heb de eerste drie dagen overgegeven.”
  • “Ik werkte in een koekjesfabriek. Soms sloeg de mueslirepenmachine op hol sloeg en vlogen alle repen over de vloer. Wat daarmee gebeurde? Ze werden gewoon opnieuw vermalen. Gadver!”
  • “Het restaurant waar de eigenaars bij het drankje na sluitingstijd steeds vertelden over hun sexleven, vond ik minder.”
  • “Mijn raarste ervaring? Niet naar het toilet mogen op het boerenbedrijf waar ik destijds werkte. Er werd van me verwacht dat ik op mijn hurken met mijn broek naar beneden tussen de dieren in de stal ging zitten.”
  • “Ik had een bijbaantje in de keuken van een bejaardentehuis maar door een fout in de planning waren er te veel mensen voor de keuken en te weinig voor de verzorging. Ik werd dus op een afdeling gezet zonder enige ervaring. De afdeling waar ik terechtkwam, werd bewoond door de zwaarst demente ouderen die allemaal bedlegerig waren. Ik moest hen wassen en voeden. Ik was vijftien jaar en deed een computer-gerichte opleiding. Ik had nog nooit een dement persoon van dichtbij gezien en ging zowat over mijn nek van de geur die er op de afdeling hing. Na twee uur ben ik huilend opgestapt en niet meer terug gegaan…”
  • “Bij de supermarkt waar ik werkte, moesten we op de kaasafdeling op zaterdag aan het eind van de dag alle drab en schimmel van de kazen snijden. Daarna moesten we ze opnieuw verpakken en stickeren met een nieuwe houdbaarheidsdatum.”
  • “In mijn studententijd werkte ik via een uitzendbureau. Zo kwam er een keer de vraag of ik beschikbaar was voor werk in een koekjesfabriek. Leuk, dacht ik, een beetje koekjes bakken en misschien tussendoor nog wat snoepen. Wat bleek? Ik moest aan de lopende band staan om handmatig amandelen op gevulde koeken te leggen.”
  • “Mijn allereerste baantje was als bollenpelster. Vre-se-lijk! Ik was met een vriendinnetje en we bleken nogal buiten de boot te vallen. We werden genegeerd of er werden wormen op ons hoofd gelegd. Wát een takkewijven.”

Wat is de ergste bijbaan die jij ooit hebt gehad? Praat hier mee op het forum.

Beeld: iStock

Jessica heeft een zwak voor (salsa)dansen, gekke taalfeitjes en de Spaanse cultuur. Voor VIVA schrijft ze over human interest, entertainment, reizen, liefde, seks, eten en al het andere wat haar bezighoudt.