Voor Fanny lijkt haar werk steeds meer op een lijdensweg: ‘Ik heb knallende koppijn van mijn werk’

koppijn tijdens werk

Stijve schouders en nek, continu een hoge pieptoon tussen de oren en bijna elk weekend migraine. Voor Fanny, secretaresse bij een groot architectenbureau, lijkt haar werk steeds meer op een lijdensweg. Zelf denkt ze dat haar klachten samenhangen met de invoering van flexplekken en het verlies van haar eigen, vertrouwde bureaustoel. Haar leidinggevende denkt daar anders over.

Fanny: ‘Sinds we naar het nieuwe kantoor verhuisd zijn, heb ik klachten. We hebben nu flexplekken, dus je moet elke ochtend je stoel opnieuw afstellen. En als ik ’s ochtends iets later ben, heeft iemand anders mijn voetenbankje ingepikt en zie dan maar eens dat je het weer terugkrijgt. Sinds die flexplekken heb ik last van mijn schouders en nek. Soms trekt de spanning over mijn achterhoofd omhoog en dan krijg ik zo’n kloppende hoofdpijn, alsof ik migraine heb. Vaak kan ik aan het eind van de week mijn armen nauwelijks meer optillen en dan doet elke toets die ik indruk pijn. Het heeft ook invloed op mijn concentratie.

Isa, mijn leidinggevende, neemt mijn klachten niet serieus. Als ik ’s ochtends met mijn armen sta te zwaaien omdat de fysiotherapeut dat heeft aangeraden, zegt ze spottend dat ik die tijd wel moet inhalen en als ik halverwege de dag even ga rekken, noemt ze me snerend een krakende oude kar. Maar ik heb toch gewoon recht op een gezonde werkplek? Ik heb al een paar keer gevraagd om een eigen bureau of in elk geval een eigen stoel, maar dat schijnt niet te kunnen. Door de migraine maak ik steeds vaker fouten in mijn werk en dan weet Isa me opeens weer te vinden. Ik vind dat zo oneerlijk.

Gisteravond was ik er helemaal klaar mee en vanmorgen heb ik me ziek gemeld. Het gaat gewoon niet langer. Zo lang ik niet goed kan zitten, ga ik niet meer aan het werk.’

Isa: ‘Fanny is nu 64. Ze werkt al een hele tijd bij ons, maar de laatste jaren zie je haar prestaties achteruit gaan. Na de verhuizing zijn we met een nieuw programma gaan werken. Iedereen heeft daar een training voor gehad en werkt daar nu mee, maar Fanny blijft maar aanmodderen. Ze is de enige die steeds weer moet vragen hoe ze bepaalde informatie moet invoeren. Ze onthoudt het gewoon niet. Haar foutenmarge is ook sterk gestegen. Dat betekent dat ik een collegaatje moet vragen om haar werk te corrigeren en dat kost allemaal tijd. Ik vind haar ook onrustig, ze staat vaak op en drentelt dan een beetje door de ruimte en ze gaat opvallend vaak naar de wc. Ja, ouderdom, he.

Ik denk ook dat die klachten over haar rug daar vandaan komen. Ik heb het erover gehad met de masseur die we eenmaal per week in huis hebben en die zegt dat onze stoelen prima zijn. Hij vermoedt dat haar klachten te maken hebben met slijtage. En ja, daar kunnen wij als werkgever natuurlijk niet voor opdraaien. Die masseur heeft ook een keer een zitbal meegenomen. Andere collega’s waren daar wel enthousiast over, maar Fanny viel er steeds af. Een eigen werkplek voor Fanny is uitgesloten. Zo’n precedent willen we niet scheppen. Trouwens, ik had laatst een babbeltje met PR over haar en toen hebben we besloten dat we haar tot haar pensioen zullen handhaven, maar dat we niet meer in haar gaan investeren. Dat is gewoon niet meer de moeite waard.’

De mediator: ‘Beste Isa, leun even achterover, kijk mee wat er gebeurt en wat je allemaal zegt. Het zal best zo zijn dat Fanny wellicht niet zo snel meer meegaat in de veranderingen. Maar wat is jullie beleid voor mensen die op een gegeven moment niet meer mee kunnen? Uitroken? Misschien is het goed om intern eerst eens te bespreken hoe jullie in het algemeen om willen gaan met mensen die de pensioenleeftijd beginnen te bereiken. Dan kan je daarna met Fanny in gesprek gaan en het resultaat bespreken. Bekijk het eerst in het algemeen, zodat je objectief kunt kijken naar de situatie van Fanny. Uiteraard kan het zo zijn dat er ook dingen zeker niet goed gaan die je met Fanny moet opnemen. Fanny kan dan voor zichzelf ook bekijken of dat nog wel haalbaar is. Komen jullie daar niet uit, dan hoef je iemand niet te handhaven, maar maak je een goede regeling om afscheid te nemen. Dus stel vast wat jullie beleid is, kijk hoe dit samenvalt of anders is in de situatie van Fanny en nodig Fanny uit voor een gesprek. Ik denk dat jullie er wel komen op deze manier!’

Over de mediator

Michiel Hordijk (45) is de initiator van de Mediation Supermarkt: een handig boek met uitleg, mediation of een leuk item voor de kinderen helpen om rust te vinden in een lastige periode. Als vader van een dochter uit een eerder huwelijk en een zoon in zijn huidige relatie staat hij zelf dagelijks voor de keuze hoe je omgaat in alle verschillende situaties op het werk en in je gezin. Wekelijks gaat hij op VIVA.nl in op een voorgelegde situatie en geeft hij een tip hoe met de situatie kan worden omgegaan. Heb je zelf een vraag of situatie die je wil voorleggen aan Michiel? Mail deze dan naar info@mediationsupermarkt.nl.

VIVA's Lise gelooft in een poederroze planeet ergens hier ver, ver vandaan, waar Justin Bieber en Idris Elba samen president zijn en het altijd glitter giet. Zolang die planeet nog niet is gevonden, houdt Lise zich bezig met millennial perikelen, series, films en boeken. Seks? Seks ook. Reizen? Vooruit, dat ook. Zo'n beetje alles dus. En ze schrijft erover op VIVA.nl.