Vraag het de mediator: wat als je baas iets doet wat niet door de beugel kan?

mediator

Shanti loopt stage in een kennel. Als ze erachter komt dat haar baas honden die niet herplaatst kunnen worden, laat inslapen, is Shanti diep geschokt. Ze belt de lokale tv, die nog diezelfde middag bij Shanti’s baas op de stoep staat.

Shanti: ‘Werken met dieren is altijd mijn droom geweest, dus toen ik deze stageplek kon krijgen, was ik over the moon. Het werk sluit prima aan bij mijn opleiding tot dierverzorger en ik vind het ontzettend leuk. Emiel, de eigenaar van de kennel, fokt Alaska Malamuts, hartstikke lieve honden. Soms vangt hij ook volwassen honden op en daar zoekt hij dan een nieuw baasje voor. Tot gisterochtend droomde ik ervan om hier de rest van mijn leven te blijven.

Gistermiddag legde Emiel me uit hoe de kennel als bedrijf werkt, met geldstromen en zo. Tussen neus en lippen door zei hij dat de dierenarts af en toe honden die niet herplaatst kunnen worden euthaniseert. Ik was zo geschokt dat ik geen woord kon uitbrengen.

Vanmorgen kwam ik zoals gewoonlijk naar de kennel, maar het lukte me niet om aan het werk te gaan. We vangen op dit moment drie volwassen honden op en bij elk dier dacht ik: zou jij, of jij? Ik voelde me steeds kwader worden. Dit kan ik toch niet laten gebeuren? Halverwege de ochtend, toen Emiel naar de groothandel was, heb ik die honden alle drie mee naar huis genomen. Daarna heb ik de lokale tv gebeld en die gaan vanmiddag bij Emiel langs voor een reportage. Dit is echt een hele ernstige misstand en iedereen moet ervan weten. Emiel heeft me al een paar keer proberen te bellen, maar met zo’n dierenbeul wil ik niets te maken hebben.’

Emiel: ‘Shanti is lekker bezig. Lokale tv, toe maar. Nou, ik heb niets te verbergen. Ik zorg altijd goed voor mijn dieren, voor alle dieren. Maar ik heb ook een bedrijf en soms moet ik een beestje laten inslapen. Het is hier geen opvang voor onplaatsbare dieren. Weet je wel hoeveel zo’n dier per dag kost? Het gaat mij ook aan m’n hart, maar echt, het gebeurt overal.

Ik vraag me af wat Shanti tijdens die opleiding leert. Dierverzorging is meer dan een beetje stoeien en met tennisballen gooien. Een kennel is gewoon een bedrijf en als je die zakelijke kant niet aankunt, moet je een ander vak kiezen. Ik dacht dat Shanti een nuchter meisje was, maar misschien heb ik haar niet goed ingeschat. Ik wist helemaal niet dat ze gistermiddag zo overstuur was. Volgens mij zat ze gewoon te luisteren. Ze maakte aantekeningen, dat herinner ik me nog wel. IJverig studentje. Maar blijkbaar heb ik iets gemist, dat is wel duidelijk.

Wat me erg van haar tegenvalt is dat ze niet eerst bij mij is gekomen. Vanmorgen hebben we nota bene nog koffie gedronken, zij en ik en de vrijwilligers, en dat was gewoon gezellig. Ten minste, dat dacht ik. Daarna ging Shanti de hokken schoonmaken en ik vertrok om voer te kopen. Een paar uur later krijg ik een belletje van mijn vrouw dat Shanti drie honden heeft gestolen en dat de tv wil komen filmen. Zo ga je toch niet met elkaar om?’

De mediator: ‘Laten we met elkaar om de tafel gaan. Hoe zit jij hier aan tafel Emiel? Met welk gevoel? Laten we elkaar laten uitpraten en proberen te luisteren naar wat ieder te vertellen heeft. Ik zal helpen door jullie allebei de gelegenheid te geven om te vertellen. En ik zal zo af en toe wat meer doorvragen, zodat jullie van elkaar kunnen weten hoe je er in zit, met welk gevoel. Dit gesprek kan leiden tot een opheldering richting elkaar. Daaruit kan voortkomen dat jullie alsnog besluiten niet meer samen verder te gaan. Dat kan zo zijn als je wat de één of de ander zegt of doet niet met jezelf kunt verenigen bijvoorbeeld. Het kan ook zo zijn dat er begrip komt en met afspraken doorgegaan kan worden met de stage. De media is erbij gehaald. Het kan goed zijn om samen afspraken te maken over de communicatie richting de media. Het kan jullie beiden schaden als je ieder je eigen verhaal vertelt waarbij de één de ander zwart maakt. Daar word je allebei niet vrolijk van. Het is allemaal al gebeurd, maar jullie zijn er vlot bij. Nogmaals, ga snel om de tafel.

Over de mediator

Michiel Hordijk (45) is de initiator van de Mediation Supermarkt: een handig boek met uitleg, mediation of een leuk item voor de kinderen helpen om rust te vinden in een lastige periode. Als vader van een dochter uit een eerder huwelijk en een zoon in zijn huidige relatie staat hij zelf dagelijks voor de keuze hoe je omgaat in alle verschillende situaties op het werk en in je gezin. Wekelijks gaat hij op VIVA.nl in op een voorgelegde situatie en geeft hij een tip hoe met de situatie kan worden omgegaan. Heb je zelf een vraag of situatie die je wil voorleggen aan Michiel? Mail deze dan naar info@mediationsupermarkt.nl.