VRIJ

Dat ik nooit mijn hand zou ophouden bij een man, was al duidelijk toen ik een kleuter was. Mijn moeder, actrice met een 100+-urige werkweek, deed dat ook niet. We woonden in een woonboot zonder gas, elektra en regels – een man hadden we alleen nodig om te klussen. Het waren de jaren zeventig, de tijd dat feminisme nog heel gewoon was. Niet dat mijn moeder in een tuinbroek liep. Ja, toch wel, maar die vond ze gewoon leuk staan.

Venijn
Dat vrouwen en mannen verschillen, daar kwam ik pas veel later achter. Na mijn studietijd – toen ik er bij verschillende bedrijven achter kwam dat mijn mannelijke collega’s meer verdienden en toch beduidend minder in de kont geknepen werden. En later, toen hoogopgeleide vrouwen om mij heen kinderen kregen en zich massaal gingen verstoppen achter de driedaagse werkweek om ‘voor de kinderen te zorgen’, maar ondertussen verbijsterend vaak keuvelend te zien waren op terrasjes met een kopje muntthee en een prinsheerlijk slapende baby in een wagen. Ja, je proeft hier enig venijn. Ik geef toe: dat ik al jaren foeter op het verwende gedrag van de Nederlandse hoogopgeleide vrouw, is gewoon jaloezie.

Zure moeder
Jaloezie, want ik móét wel fulltime werken. Ik ben niet alleen hoofdredacteur van VIVA, ik ben allereerst een alleenstaande moeder zonder alimentatie met een duur huurhuis (een huis kopen in een gezellige buurt in Amsterdam kan niet als alleenstaande, en goedkoop huren met een leuk inkomen kan natuurlijk ook niet – dus sja, daar gáát je leuke inkomen, hup, rechtstreeks naar de makelaar…) Een kopje muntthee zit er voor mij, bij wijze van spreken dan, al jaren niet meer in. Ja, een beetje zuur mag ik daar best van zijn.

Blije moeder
Toen ik een dochter kreeg en haar vader en ik niet lang daarna uit elkaar gingen, ben ik als een idioot gaan werken. Niet om geld te verdienen, maar om mezelf te ontwikkelen en een goed voorbeeld te zijn voor mijn dochter. Blije moeder, blij kind. Laten zien dat je ertoe doet in het leven is belangrijk, zeker voor opgroeiende dochters. Iedere moeder weet overigens: het is minder vermoeiend om te werken dan om een gezin en een huishouden te runnen – allejezus, wat is dat zwaar. Voor een moeder is werken slapen. En zo werd deze luie ambitieloze eindredacteur eerst chef en daarna hoofdredacteur, en dat in vijf jaar tijd.

Vrijheid
Vrijheid: de keuze voor het nieuwe thema van de zesde VIVA 400 komt recht uit het hart. Je kunt er lekker veel kanten mee op: financiële vrijheid, we kunnen er nog jaren over discussiëren, wat we ook zeker gaan doen 26 november bij het inmiddels beroemde VIVA 400 diner. Maar vrijheid is vooral: de vrijheid die je voelt als je jezelf ontwikkelt, als je je talenten ontdekt en uitbouwt. Want, zo bleek uit de VIVA-paneldiscussies die we afgelopen weken gevoerd hebben, de VIVA-vrouw werkt vooral voor haar eigen ontwikkeling. Niet voor het geld. Mooi toch?

Als we straks met zijn allen aan tafel zitten – ik kan niet wachten! – zal de tent weer uit zijn voegen barsten van de energie die die collectieve ontwikkeling opwekt. Echt, een kernreactor is er niets bij.

Luister!
Maar eerst stellen we een aantal inspirerende VIVA 400 vrouwen voor die hun visie op het thema vrijheid geven in blogs op viva.nl. En op werken.fm, waar ze in gesprek gaan met Jan Heemskerk en Eva Helmond. Vanaf volgende week kun je hier luisteren!
Zet ook vast in je agenda: 23 augustus tussen 17.00 en 20.00 uur geven we samen met Fashion Chick een Jazz & Fizz netwerkborrel in het College Hotel in Amsterdam. Daar kun je de VIVA redactie en andere interessante vrouwen ontmoeten. Wil jij erbij zijn? Opgeven kan hier. Ben je een van de eerste 100 die zich aanmeldt, dan krijg je een lekkere Cointreau Fizz welkomstcocktail en een goed gevulde goodiebag. Tot dan!

Gijsje van Bentum, hoofdredacteur VIVA