Vrouwen poepen niet

Ik was altijd iemand die uren op de wc kon doorbrengen, mits er een behaaglijke temperatuur hing en ik geen dringende andere bezigheden had. Niet dat ik een of ander eng darmprobleem heb; ik hield er gewoon van om op de plee te zitten. Boek mee, broek naar benee, huppakee.

Geleend gemak
Inmiddels zijn mijn toiletbezoekjes gemiddeld genomen een stuk korter geworden. Dat ligt niet aan mijn voorkeur, maar aan de toiletten die ik voorgeschoteld krijg. Ten eerste heb ik momenteel geen eigen onderkomen, dus breng ik mijn boodschappen naar geleende wc’s. Daar zit ik toch wat minder op mijn gemak.

Slang vol ijsklontjes
Reden nummer twee heeft met de tijd van het jaar te maken: in de meeste kleinste kamertjes hangt in de winter een temperatuur die ronduit arctisch te noemen is. Vooral op de boot van Laus ouders, waar we nu veel tijd doorbrengen. Omdat we helemaal achteraan in de haven liggen, moeten we in verband met waterbesparing tijdens de vorst zoveel mogelijk naar de wc in het havengebouw. De watertank kan namelijk niet worden bijgevuld als het kwik onder het vriespunt kruipt; het water in de slang is al in ijs veranderd voordat het de boot heeft bereikt.

Twee is te veel
Zodoende maak ik regelmatig de tocht naar het havengebouw, waar het in de gezamenlijke toilet- en doucheruimte weliswaar heerlijk warm is, maar ook regelmatig te gezellig. Laatst had ik me net een halve minuut opgesloten in het verste wc-hokje, toen er nog iemand binnenkwam. Ik hoorde een plastic tas ritselen, dus wachten tot deze indringer was opgerot was er niet bij; hij ging ook nog douchen.

Een beetje p(oo)rivacy
Nu is het zo dat ik echt bizar graag over poep praat. Met vrienden, familie en ook met vage bekenden is het een geliefd onderwerp. Op kantoor schijnt het altijd precies tijdens de lunch op te duiken (wat overigens láng niet altijd mijn schuld is, mijn collega’s zijn net zulke viespeuken als ik). Maar hoewel ik mijn poeppraatjes zonder moeite met iedereen deel, geldt voor de daadwerkelijke lichaamsfunctie: ik poep alleen of ik poep niet.

Ksst
Ik heb de meneer nog geprobeerd weg te jagen door gewoon hardnekkig te zwijgen, maar toen dat niet werkte besloot ik maar gewoon op te hijsen en af te druipen. Als het nou een beschaafde boodschap was, had ik in ieder geval nog overwogen om snel mijn business af te maken en ‘m te smeren, maar aangezien ik twee avonden achter elkaar hachee had gegeten, wist ik zeker dat een decibelvrije afhandeling niet tot de opties behoorde.

Aha, dus daarom
Natuurlijk weet ik dat iedereen poept. Zelfs Ryan Gosling, Scarlett Johansson en Koningin Beatrix persen weleens met een van inspanning verwrongen gezicht een bruine splinter uit hun rug. Dat vertelde ik mezelf ook telkens opnieuw toen ik in angstig stilzwijgen alles dichtklemde, maar tevergeefs. Als er iemand in de buurt is kán ik het gewoon niet. Zal wel iets met het cliché te maken hebben; wij vrouwen poepen niet. In plaats daarvan slaan we het gewoon ergens op. We’re just full of shit. Daarom hebben we ook zulke dikke billen.

Foto: Will_Hybrid