Waarom we allemaal naar TEDxWomen willen

Een enorm podium waar één vrouw op een grote rode stip staat en in 18 minuten haar persoonlijke inspiratieverhaal vertelt. Wat is toch dat geheim van TEDx? Een sfeerverslag.

Ik ben nog nooit bij een TEDxWomen-event geweest. Een gemis, volgens vrouwen uit mijn omgeving. En daarom heb ik me aangemeld voor het TEDxAmsterdamWomen-lustrum. Dit jaar voor de vijfde keer georganiseerd. Locatie: het chique Okura Hotel in Amsterdam Zuid. De line-up is indrukwekkend: van fotograaf Steve McCurry, je kent ‘m van die de wereldberoemde National Geographic-coverfoto van het Afghaanse meisje met de helgroene ogen, tot mossi Princess Abzeita Djigma uit Burkina Faso.

Ruim een half uur voor de talks beginnen, spreek ik bladebade Marlou van Rhijn. Ze is de eerste spreker en vertrouwt me toe dat ze liever in een atletiekbaan vol toeschouwers een wedstrijd loopt, dan in een zaal met vijfhonderd vrouwen haar persoonlijke verhaal moet vertellen. ‘Rennen is wat ik iedere dag doe, waarvan ik zeker weet dat ik het kan. Dit is anders.’ Een coach hielp haar talk te preppen: één onderwerp highlighten, een goede tijdlijn. Hoe staat het met de zenuwen? ‘Die zijn er wel. Maar net als voor een wedstrijd ga ik liever gezellig even kletsen, ik focus me pas op het allerlaatste moment, anders maak ik mezelf helemaal gek.’TedX-Marlou-creditMauriceMikkersEen half uur later begint het programma. Op vijfhonderd stoelen zitten vijfhonderd vrouwelijke professionals. Dat is indrukwekkend. Veel van hen loeren op hun mobiel, ik spot Twitter- en Instagramlogo’s. Maar als zangeres Jenny Lane aftrapt en vol volume uithaalt, kijkt iedereen bewonderend op. Daarna stapt Marlou het podium op. Ze vertelt over de dag dat ze goud won en plots gebombardeerd werd tot boegbeeld van gehandicapten. ‘Ik vond mezelf nooit anders dan anderen. Ja, natuurlijk weet ik dat ik geen onderbenen heb, maar ineens werd dat uitgelicht. Mensen zeiden: Je hebt toch een zware jeugd gehad, vertel daar nou eens over. Maar ik ben sportvrouw, ik wil over goud vertellen. Dát is mijn verhaal.’ De boodschap: hard rennen maakte haar speciaal, niet haar handicap. Ook het verhaal van de Pakistaanse Raheel Raza over vrouwenonderdrukking komt keihard binnen. En het openhartige gesprek met Lucia de Berk, die zes jaar lang onterecht vast zat. Ze heeft de moorden nooit bekend (just say ‘no’!).TedX-uciadeBerk-creditMauriceMikkersTweede Kamerlid en bedenker van Dialogue Digital Wassila Hachchi komt net van het podium af als ik haar spreek. Voor de TEDTalk is ze een week offline gegaan. ‘Ik heb mezelf laagje voor laagje als een ui afgepeld om tot de kern van mijn verhaal te komen,’ zegt ze. Hoeveel verschilt zo’n talk van een Tweede Kamerdebat? ‘In de Tweede Kamer heb ik felle debatten met ministers, hier sta ik alleen op het podium mijn persoonlijke verhaal te vertellen, dat is toch anders, het maakt je kwetsbaarder.’

De jongste spreker is 19 jaar, de oudste bevlogen speech komt van de 88 jarige Naomi Feil. De sprekers zijn wetenschappers, sporters, ondernemers, muzikanten en activisten. Het zijn oprechte, kwetsbare en krachtige verhalen van vrouwen – en twee mannen – die wereldwijd een bijdrage leveren aan kunst, cultuur, technologie, wetenschap, sport en het bedrijfsleven. Die ze in een straffe 18 minuten delen.TedX-88jaar-creditMauriceMikkersEn het zijn echt niet alleen de sprekers die het event tot een succes maken. De tientallen vrouwen die ik tegenkom tijdens de lunch, in de rij bij de toiletten of die naast me zitten in de zaal zijn net zo enthousiast en gedreven. ‘Ik kom hier voor een schop onder mijn kont,’ zegt de een die net haar eigen bedrijf is gestart. De ander komt inspiratie en kennis opsnuiven. Ze barsten van de energie. Mijn conclusie na een dag TEDxWomen: het is één grote sisterhood van vrouwen die elkaar tips geven, kennis delen en visitekaartjes uitwisselen. Laten we onze succesverhalen en onze missers vooral blijven delen. Niet alleen op TEDx, maar ook op kantoor én in de kroeg.

Tekst: Linda Samplonius
Beeld: Maurice Mikkers