Wat als je spijt hebt van het moederschap?

Elke zondag zetten we een populair topic – voor en door moeders of zwangeren – van het VIVA-forum in de schijnwerpers. Deze week: wat als je spijt hebt van het moederschap? Ook meepraten? Deel je ervaring in het topic of ga naar de pijlers Kinderen of Zwanger.

Forummer Padoempats heeft een hele lieve, leuke, dappere, eigenwijze dochter, van wie ze enorm veel houdt. Toch zou ze als ze het over zou doen, er niet opnieuw voor kiezen om moeder te worden. Ze zou haar dochter voor geen goud willen missen, maar mist haar eigen leven en vindt het moederschap zwaar. ‘Ik heb geen spijt van mijn dochter, maar ik heb wel spijt van de keuze voor het moederschap,’ zo schrijft ze op het VIVA-forum. Is dit herkenbaar?

MinkeDeWit: “Nee, ik herken dat gelukkig helemaal niet. Ik vind het ouderschap moeilijker dan welke baan dan ook, maar ook het meest zinvolle wat ik ooit zou kunnen doen. En ooit ga ik er nog wel achter komen wat men bedoelt met de uitspraak: maar je krijgt er zoveel voor terug.”

SaveAngie: “Ik heb geen spijt, maar natuurlijk zijn mijn kinderen weleens vervelend. We hebben ook een kind met etiket en dat is hard werken. Maar spijt is zo’n raar ding: het zou je kind alleen maar schaden als je dat hardop zou zeggen. Hopelijk schemert het niet onbewust door in de interactie naar je kind. Of ik heimwee heb naar onbezorgd en vrij? Ja, soms.”

Elle1976: “Het moederschap wordt ontzettend geromantiseerd terwijl het lang niet altijd rozengeur en maneschijn is. Het wordt vaak gezien als logische stap in een relatie, maar niet iedereen realiseert zich wat het inhoudt omdat iedereen altijd roept dat het zo geweldig is. En je weet vooraf ook niet wat voor kind je krijgt.”

Fleet: “Ik begrijp het ‘opofferen’ van je vrijheid niet zo goed. De kinderen vallen onder mijn vrijheid en vrije tijd. Ik vind nou niet dat ik zoveel spannende dingen deed voordat ik de kinderen had. We gingen naar de bioscoop, uit eten, op vakantie, sporten. Die dingen doen we nog steeds, al dan soms in mindere mate. Maar ik ben het daardoor júist meer gaan waarderen.”

aikidoka: “Voor mij is het gedeeltelijk herkenbaar. Ik had met name niet gerekend op een kind dat veel meer aan zijn moeder dan aan zijn vader hangt. Hierdoor zijn al mijn mooie ideeën van het 50-50 verdelen toch niet zo uitgekomen. Mijn man doet dus meer in het huishouden en ik meer met kind. Dat ik daardoor toch meer leeggezogen ben dan ik van tevoren had gedacht valt me bij momenten behoorlijk zwaar. Maar ik had deze ervaring ook niet willen missen, dus ik heb geen spijt.”

Yakatini: “Ik heb bewust geen kinderen en juist hierom. Ik ben zo bang dat ik het gewoon niet trek. Als ik zie wat voor een vrij leven mijn partner en ik hebben nu, dan moet ik er niet aan denken dat mijn leven geregeerd wordt door een kind.”

Minoes5: “Hoewel ik het in sommige situaties kan begrijpen dat iemand spijt kan hebben van het krijgen van kinderen, doet het mij ook wel pijn. Ik heb namelijk vaak te horen gekregen van mijn moeder dat ze spijt had van ons kinderen. Dat ze, als ze haar leven over kon doen, niet had gekozen voor het moederschap. Hierdoor wilde ik haar zoveel mogelijk ontzien: haar niet nog meer last bezorgen. Ik hoop dat wanneer een moeder of vader spijt heeft van het ouderschap, ze dit dan ook nooit hardop tegen zijn of haar kind(eren) vertellen of het laat merken in zijn of haar doen of laten. Je kan een kinderhart echt breken en lijmen is hierbij onmogelijk.”

MarindaH: “Jammer dat veel mensen verklaringen zoeken voor de spijt en dan uitkomen bij ‘die vrouw zal wel een bepaalde eigenschap missen’, of ook op andere gebieden zo in het leven staan. Dat is volgens mij helemaal niet wat ze beschrijft en ook best kwetsend. Zo wordt inderdaad duidelijk hoe sterk het taboe is.”

Timetraveler: “Volgens mij kan je prima spijt hebben van een keuze voor een leven met kinderen en tegelijkertijd een goede ouder zijn. Het een sluit het ander niet uit.”

femke09: “Ik heb niet echt het moedergen, wel heb ik twee kinderen. Ik houd zielsveel van ze, maar ben gesloopt als ik dagen achtereen met ze bezig ben. Voor mij is werken een uitkomst. En scheiden eigenlijk ook… Je knuffelt ze ’s ochtends voordat ze naar school gaan en ’s middags heb je alle ruimte om al dan niet over te werken, te borrelen of te sporten. De volgende dag kun je lekker uitslapen, boodschappen doen, huishouden op orde brengen, me-time claimen en dan ’s avonds die twee pretletters weer in ontvangst nemen. Af en toe écht geen verantwoordelijkheid doet me goed.”

Lees ook:
Stoppen met roken tijdens zwangerschap: ‘Je steekt toch ook geen sigaret op boven een wieg?’
Zwangerschapshormonen: ‘Ik vertelde onze gesteriliseerde poes huilend dat ik het zo erg vond dat ik haar de kans op moederschap had ontnomen’

Angst voor de bevalling: “Jij met je naaldenfobie gaat er een kind uit willen persen?”
Zwanger van een scharrel: ‘Moet ik hem inlichten over de abortus?’
Meegaan naar de schoolarts: ‘Je kind is te jong om dit alleen te doen’
Kind wordt minder belangrijk gevonden dan andere kleinkinderen: ‘moet ik gewoon mijn mond houden?’

Wil je niets meer missen van VIVA Mama? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale aanbieding: 4 nummers voor maar €9,95 of 8 nummers voor €19,95.