Porto heeft zo'n beetje alles waar je tijdens een stedentrip naar verlangt: fotowaardige gebouwen, smaakvol eten, wijnproeverijen, mooie uitzichtpunten én voor de liefhebbers een Sephora. Extra fijn is dat je met de juiste tips binnen vier dagen al het moois van de stad ziet.
Maar laat je kittenheels beter thuis; Porto is enorm heuvelachtig. Loop je geen steile helling omhoog, dan zijn het wel honderden trappen die je moet zien te verslaan. Even geen zin om je kuiten te trainen? Uber is er mega goedkoop. Voor zo'n vijf euro word je al van de ene naar de andere kant van de stad gebracht.

Stedentrip Porto
Niet geheel onbelangrijk is je verblijf. Tijdens een stedentrip vind ik het 't fijnst om lekker dicht bij de stad te zitten, want je stappenteller gaat al sky high van het ontdekken van de stad. Nu is Porto geen méga grote stad: qua inwoners is het ongeveer net zo groot als Eindhoven. Met zo'n tien kilometer wandelen heb je alle bezienswaardigheden wel gezien. In dat gebied heb je al veel leuke accommodaties (tip: Airbnb staat er vol mee). Zelf zat ik in een studio om de hoek van Porto City Hall, DA'Home Premium Property Management.
Boottocht Douro
Soms vind ik het bij stedentrips even zoeken naar leuke activiteiten, maar bij Porto was dat het allesbehalve. De stad staat bekend om twee dingen: port en de Douro die er doorheen stroomt. En laat je beide nou net op een waanzinnige manier kunnen ontdekken. Op de eerste dag slenterde ik wat door de stad (je kent het wel als je de vroegst mogelijke vlucht hebt genomen), maar op de tweede dag was het tijd voor actie.
Ik begon de dag met een boottocht door de Douro - iets wat je zeker moet doen als je daar bent. Voor 25 euro ontdek je de stad vanaf het water. Ook vaar je onder de zes (!) hoge bruggen door. Eén is het oude treinspoor Ponte Maria Pia, gebouwd in 1877 en ontworpen door Gustave Eiffel. En natuurlijk ook onder de bekende Ponte Dom Luís I. Daarover kun je overigens ook heen wandelen; zelf kwam ik niet verder dan vijf meter vanwege mijn wankelende benen door hoogtevrees.
Portproeverij
Na deze boottocht, in afwachting van de volgende activiteit, ging ik naar Mercado Ferreira Borges. Een markthal met kraampjes van veelal jonge ondernemers. Je kan er zoal never ending bracelets laten zetten voor 20 euro, sieraden graveren, nieuwe accessoires kopen en opkomende kledingmerken ontdekken. Een leuk souvenir heb je gelijk binnen.
Daarna was het tijd voor activiteit nummer twee: een rondleiding door het porthuis van Taylor's Port, opgericht in 1962. Een ticket kost 30 euro. Middels een audiofragment (tip: neem je oortjes mee) hoor je alles over het ontstaan van dit bedrijf. Het fijne is dat je zelf kan bepalen welke fragmenten je wel of niet luistert. Eén van de leukste dingen die ik hier ontdekte, is dat port vooral vroeger met - jawel - de voeten werd gemaakt. Terwijl de druiven in grote stenen bakken lagen, stampten mensen er ritmisch op. Natuurlijk met muziek. Het drinken ervan is dus niet alleen gezellig; ook het maken ervan.
Als afsluiter krijg je in de tuin een portproeverij. Met de brocante tuinsets, groene omgeving en uitzicht over heel de stad voelde ik mij als een koningin te rijk. Ik kreeg drie smaken gepresenteerd: een droge, witte, gevolgd door een fruitige rode en als afsluiter een zachte, gerijptere. Onopgemerkt spoelde ik het weg met water, want stiekem vond ik er niks aan.

Moderne kunst
Dag drie stond in het teken van kunst. Op een kwartier rijden van Porto is Serralves Museum of Contemporary Art: een museum voor moderne kunst met daarbij een prachtige kunsttuin. Nu zijn er tentoonstellingen van Jenny Holzer, Alice Neel en Frank Gehry te zien. Vooral het werk, of eigenlijk met name architectuur, van die laatste vond ik indrukwekkend. Er werden negentien projecten getoond die lieten zien hoe hij van schetsen en ideeën golvende gebouwen maakt.
Misschien nog wel leuker vond ik de bijbehorende tuin. Let wel op dat je hier een los kaartje voor koopt. In deze tuin zijn verschillende kunstwerken te zien. Daarnaast heb je een hoog, houten bospad in de toppen van de bomen. In het midden staat Casa de Serralves, een roze art-decovilla die net een Barbiehuis is. Ook is er een theehuis waar je een drankje kan doen. Voor zowel het museum als de tuin zou ik in totaal twee uur uittrekken.
Dagje strand
Na drie dagen door de stad struinen vond ik het wel tijd voor een stranddag op de vierde en tevens mijn laatste dag. Ja, had ik je al verteld dat Porto echt een stad van alles is? Op ongeveer twintig minuten rijden heb je een lang, uitgerekt strand. Voor de looks zou ik er niet heengaan, want verwacht geen azuurblauwe zee en witte stranden, maar heerlijk is het wel. Het water is overigens ook een stuk kouder, want het ligt aan de Atlantische Oceaan.
Ik ging naar het strand van Matosinhos en plofte neer op een ligstoel bij een beachbar, gelegen voor de surfschool Surfaventura. Het tentje zelf heeft geen locatie op Google Maps, want ja, zo kneuterig is het. Voor twee strandstoelen en een parasol betaal je voor een hele dag dertig euro: dat geld mag je besteden aan hun eten en drinken. Ze hebben er onder meer cocktails, pizza's en een clubsandwich.
Van tapas tot sushi
Naast veel wandelen bestaat een citytrip voor mij ook uit héél veel (lekker) eten. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik geen écht Portugees eten op heb, maar oh wat heb ik lekker gegeten daar. Geen enkele maaltijd stelde me teleur. De eerste avond at ik bij tapastent Orpheu (Rua da Bainharia 65): alleen al voor het uitzicht moet je hier zijn. Je zit in een smalle, aflopende straat die uitkijkt op de Clérigos-toren. Buiten reserveren kan niet, dus kom op tijd. De tonijntataki was mijn favoriet. De vis was zo mals dat het op je tong smolt en het had een smaakvolle dressing.
Mij kun je elke avond wakker maken voor een bord pasta. Ik heb dan ook al heel wat pasta's op in mijn leven, maar in Porto misschien wel mijn lekkerste óóit. Bij Incontro Bistrot (Rua das Taipas 4), een Italiaan met maar vier tafels, bestelde ik een pasta Americana. De tomatensaus was heel vers en de guanciale mega knapperig. Ik droom er nog van.
Ook heb ik voor twintig euro all you can eat sushi gegeten bij Bango Sushi & Asia (R. Formosa 111). In Nederland vind je dat écht niet meer. De prijs-kwaliteitverhouding was goed: misschien niet de beste sushi die ik ooit op had, maar wel lekker voor een avondje schransen. Want sorry not sorry, soms heb je daar gewoon zin in. En natuurlijk kan je Porto niet uit zonder sardientjes te eten: de lekkerste at ik bij Rio's Tapas Bar (R. do Duque de Loulé 185). Het werd hier als een bruschetta geserveerd, met tomaten, sjalotten en een pestodressing.

Zonsondergangen
Omdat Porto zoveel hoogteverschillen heeft, kun je op veel plekken een prachtige zonsondergang zien. Mega romantisch, of je nou met je partner, familie of vrienden bent. Ik ben zelf op twee plekken geweest. De eerste avond op een uitzichtpunt voor het café van Musa (Passeio das Virtudes 28): hier moet je echt zijn als je van gezelligheid houdt. Bij de bar haalde ik twee biertjes to-go, waarna ik neerstreek op een bankje om van de zonsondergang te genieten. Er was muziek en vriendengroepen verzamelden zich hier. Vanaf hier zie je de zon ondergaan in een brug verderop.
Een andere, een stuk populairdere plek is de tuin Jardim do Morro. Dat is vanaf het centrum aan de overkant van het water. Wees op tijd: ruim een uur voor zonsondergang, want je bent niet de enige met dit idee. Neem je eigen drankje mee. Hier zie je de gloed van de zonsondergang prachtig over de stad schijnen, terwijl muzikanten voor extra sfeer zorgen.
Een stad met veel elementen, dus. Ik zou het wel weten voor je volgende stedentrip.
