Oké, dit zou dus het mooiste strand ter wereld zijn. Mijn vriendin Tina en ik hebben er speciaal een privétour voor geboekt. Ik zie mezelf al helemaal als een echte island gyal over dat ongerepte strand dartelen. Zorgeloos en zonder pottenkijkers. En de eerste twee minuten is dat ook precies wat het is.
Twee minuten paradijs
Als we aankomen met de boot, zie ik het strand al. Meteen valt me op hoe schoon het is. Op bijna elk strand waar we tot nu toe zijn geweest, lag aangespoeld zeewier, maar hier: geen sliert of stuk plastic te bekennen. Het halvemaanvormige zandstrand ligt tussen enorme rotsformaties waar het groen tegenop groeit. Overal staan kokospalmen. Een paar houten tafels en bankjes, een stalletje met chips en water: veel meer is er niet. Behalve dan een drone in de lucht...
We spreken met de gids af dat hij ons over een uur weer komt ophalen.

We hebben net gefilmd hoe ik op m'n sensueelst over het strand slenter, als er ineens een paar volle boten aanmeren. Verbaasd kijken we elkaar aan. "What the helly?"
Dat we het eiland voor onszelf zouden hebben, was niet eens zo'n gekke gedachte. Entalula werd door The World's 50 Best Beaches uitgeroepen tot het beste strand ter wereld van 2026. Juist de rust, het ongerepte karakter en het gebrek aan drukte tellen mee in die beoordeling.
En je kunt er niet op eigen houtje naartoe. Vanuit El Nido bezoek je de mooiste plekken via vaste island-hoppingroutes. Entalula is onderdeel van Tour B en we hadden die ochtend gehoord dat die vanwege te weinig aanmeldingen was gecanceld. Dat bleek alleen niet voor iedere touroperator te gelden.
Omdat wij een privétour hadden geboekt, konden we wél proberen erheen te gaan en zelf onze timing bepalen. Heel belangrijk, want ik had een kindvrije dag en mijn kinderen waren met hun vader en zijn vriendin, maar da's een ander verhaal, óók ergens op een boot rond El Nido. Ik wilde ze vandaag absoluut niet tegenkomen.
En ik ga niet liegen: we wilden ook schaamteloos foto's maken. Ik had mijn bikini aan waar m'n billen goed in uitkwamen. Perfect.
Instagraminvasie
Maar we zijn allesbehalve alleen. Overal zijn toeristen druk in de weer. Een categorie waar wij ook toe behoren, ja. Maar voor ons is er een groot onderscheid tussen ons en de rest: wij komen hier namelijk niet alléén voor de content.
Niemand hier lijkt van plan een handdoek uit te rollen en te gaan liggen. Een vrouw leunt tegen de klif en poseert, haar billen net boven water. Op het strand staat haar fotograaf opgesteld met een statief en een enorme lens. Daarnaast houdt iemand een reflectiescherm vast.
Een man en een vrouw in shirts met daarop 'Marketing Team' bieden een droneshoot aan voor 250 pesos. Dat loopt als een tiet. Op het strand wisselen vrouwen in zonnebeschermende kleding elkaar af voor de perfecte shots. Een groepje Filipijnse oma's doet TikTok-dansjes voor de camera.
Wij staan met onze snorkelsets in onze handen in zee naar het tafereel te kijken. I mean: het strand is bloedmooi, echt. Maar het heeft nu ineens ook iets absurds. Dystopisch bijna.
Het strand als filmset
Een vrouw die net op haar rug in de branding lag te poseren voor haar dronevideo, loopt naar onze plek toe en veegt zonder pardon haar handen af aan een handdoek. Dat is de Decathlon-handdoek van mijn vriendin. Hoe durft ze?
We zijn verbaasd, maar toch is het bijna alsof dit bij de film hoort waarnaar we zitten te kijken. Een film waarin mensen acteren dat ze op het mooiste strand van 2026 zijn. Het strand is een set geworden.
En het lijkt alsof niemand meer doorheeft dat dit toch echt een echt strand is. Dat de mensen die vis schoonmaken, kokosnoten openhakken en op handdoeken relaxen ook echt bestaan. Het zijn geen decorstukken waar je gewoon je tengels aan af kunt vegen.

Verrassing
Later gaan we naar Seven Commandos Beach in de buurt van Entalula. En holy shit: zoveel palmbomen. Niet één lullig rijtje langs het strand, maar een compleet woud. Ze staan achteloos tegen de groenbegroeide rotsen aan. Ik heb er nog nooit zoveel bij elkaar gezien. Dít is het mooiste strand waar ik ooit geweest ben. Wát een verrassing.
Niemand is bezig met content maken. We gaan liggen tussen de kokosbomen. Tina doezelt in slaap. Achter ons volleyballen groepjes mensen.
Onze gids vraagt of ik een video van mezelf wil tussen de palmbomen. Opgetogen geef ik hem mijn telefoon.
Natuurlijk wil ik dat.

Dus: is Entalula Beach de moeite waard?
Ja. Absoluut. Het is absurd mooi. Ik zou het alleen anders aanpakken als je niet terecht wilt komen in wat wij aantroffen. En stel je verwachtingen bij. Op Entalula was ik zo bezig met waarom dit nou het beste strand ter wereld móést zijn, dat Seven Commandos me daarna zonder enige verwachting compleet overviel. Dus ga vooral naar Entalula, maar probeer even te vergeten dat iemand heeft bedacht dat dit het mooiste strand ter wereld is.
Zelf naar Entalula Beach? Zo pak je het aan
Ga niet alleen voor Entalula naar de Filipijnen. Entalula is geen vakantiebestemming op zich. Het is een strand in de buurt van El Nido, op het eiland Palawan. Ben je sowieso van plan om naar Palawan te gaan, dan zou ik er absoluut heen gaan. Hou er wel rekening mee dat het vanuit Manilla een hele onderneming is om er te komen.
Hou rekening met het seizoen en de zee. Wij waren er in augustus, tijdens het regenseizoen. De touroperator had vooraf gewaarschuwd dat Entalula misschien niet bereikbaar zou zijn vanwege de hoge golven. Die dag hadden we geluk met het weer. Volgens onze gids is de beste tijd om te gaan van november tot en met mei.
Ga extreem vroeg en omzeil de drukte De reguliere tours vertrekken rond 9.00 uur. Mijn advies: vertrek rond 6.00 of 7.00 uur en probeer de groepen voor te zijn.
Privé is interessant als je routes wilt combineren El Nido werkt met vaste island-hoppingroutes A, B, C en D. Entalula hoort bij Tour B, terwijl wij vooral plekken van Tour A wilden zien. Daarom boekten wij privé. Zo konden we routes combineren én zelf de timing bepalen. Bespreek met je touroperator wat de mogelijkheden zijn. Wij boekten de tour een paar dagen vantevoren in het strandstadje El Nido bij Seatours Palawan.
Wat kost dat? Wij hebben 11.600 pesos, omgerekend ongeveer 160 euro, mogen lappen voor een privéboot. Dat is inclusief een uitgebreide lunch op de boot en ongeveer vier eilandstops.
Daarnaast betaal je een environmental fee van 400 pesos (zo'n vijf piek). Heel Palawan is namelijk beschermd natuurgebied. Zo'n toeristenpas is vijf dagen geldig, dus je kunt hem eventueel ook gebruiken als je binnen dat tijdsbestek nog gaat duiken of een andere tour doet.
