En oh, wat heb ik lopen huilen toen voor de allerlaatste keer die eindcredits in beeld kwamen. Little did I know dat we ruim 20 jaar later alle series en films beschikbaar hebben via streamingdiensten en je dus wanneer je maar wilt Friends kan terugkijken. Daarvoor was ik enorm aan het sparen voor de verschillende dvd’s; ik miste uiteindelijk slechts twee seizoenen.
Dus ja, Friends heeft wel een speciaal plekje in mijn hart. Het is de serie die mij de Engelse taal nog beter heeft geleerd dan welke docent ooit had kunnen doen, en mijn eerste verliefdheid is volgens mij op Chandler geweest — dat ik me kan herinneren, in ieder geval. Nee, niet de acteur Matthew Perry, maar echt Chandler zelf. En dat een serie na al die jaren nog steeds geweldig goed blijft (op een paar verhaallijnen na, die iets minder goed the test of time hebben doorstaan), is wel echt heel bijzonder.
Maar is het de grappigste, leukste sitcom die ik ooit heb gezien? Nee, dat is het oprecht niet. Er is één andere serie die mij de slappe lach bezorgt, waar ik echt van moet huilen omdat het zó briljant is. Ja, er is nog een sitcom die wat mij betreft op alle vlakken beter is dan Friends.
Frasier
En dat is Frasier, de spin-off van de serie Cheers. Opvallend genoeg liep deze serie bijna gelijk aan Friends; Frasier liep van 1993 tot 2004 en Friends startte in 1994 en liep tot de laatste aflevering in 2004. En toch is in Nederland de ene serie veel populairder dan de andere.
Zonde, en vooral onterecht, want de serie Frasier heeft minstens net zulke goede chemie tussen de cast, maar blinkt vooral uit in het gevatte, scherpe en hilarische script. Echt gebeurd: ik had een van mijn favoriete afleveringen aller tijden van Frasier, genaamd Ham Radio, gedownload voor in het vliegtuig. En ondanks dat ik deze aflevering al tig keer had gezien, liepen de tranen van het lachen weer over mijn wangen, zelfs zo erg dat degene naast mij vroeg of het wel ging. Die dacht namelijk dat ik ontroostbaar van verdriet was, en ik heb het maar zo gelaten omdat ik me zó geneerde om te zeggen dat de boosdoener een sitcomaflevering uit 1997 was.
Hier gaat de serie Frasier over
Nog nooit gehoord van Frasier? Ik zal je even een korte introductie geven. De serie draait om Frasier Crane (Kelsey Grammer), die vanuit Boston (waar Cheers zich afspeelde) naar Seattle is verhuisd. Hier wonen ook zijn broer Niles (David Hyde Pierce) en zijn vader Martin (John Mahoney). Zijn vader kan echter niet meer op zichzelf wonen, en dus neemt Frasier hem noodgedwongen in huis — bij Niles kan het niet, want hij woont samen met zijn vrouw. Dat is in eerste instantie een tijdelijke oplossing, maar — je raadt het al — deze woonsituatie blijft elf seizoenen lang zo.
Beide broers zijn psychiater (Frasier als psychiater die mensen helpt op de radio, Niles heeft zijn eigen praktijk), en ook daar gaan veel van de grappen over. Niles is geweldig met woordgrappen en is ontzettend droog, Frasier kan zich helemaal laten gaan en opwinden over de kleinste dingen, en misschien zijn de grappigste momenten wel de vele misverstanden door alle seizoenen heen. Het is wat scherper en intelligenter geschreven dan Friends, met iets meer zelfspot en veel situaties die door iedereen anders ingeschat worden (waarna vaak chaos volgt).
Waar te zien
Mocht je dus ook een groot fan zijn van Friends, geef dan vooral deze serie een kans. Hij is momenteel te streamen op SkyShowtime, waar alle elf seizoenen op staan. Let wel even op, want er is in de laatste jaren ook een reboot online gekomen die je te allen tijde wil vermijden — die is namelijk wanstaltig slecht, helaas.
Maar de originele Frasier? Ik kan ‘m blíjven kijken. Sterker nog, dat is ook precies wat ik vanavond ga doen. Een Frasier-marathon, gelukkiger krijg je me niet.
Headerbeeld: NBC
