Vandaag: thriller Drop op Netflix
Drop op Netflix
Deze release voelde voor mij echt als Christmas coming early, want sinds ik de trailer van de thriller met Meghann Fahy in de hoofdrol zag, wilde ik 'm al zien. Dat heeft meerdere redenen: ten eerste omdat ik groot fan ben van Meghann Fahy en eigenlijk nog niets heb gezien waar ik haar niet te gek in vind. Onze eerste kennismaking was de serie The Bold Type, waarin zij de rol van Sutton op zich nam en al gauw mijn favoriet werd. Vervolgens zag ik haar in The White Lotus (toevallig ook één van mijn favoriete series, dus dat kon niet missen natuurlijk) en in The Perfect Couple en Sirens op Netflix.
Je kunt dus zeggen dat mijn verwachtingen enigszins hooggespannen waren. Nu natuurlijk de vraag: zijn die waargemaakt?
Daar kan ik op zich kort en bondig over zijn: ja. Als thrillerliefhebber heb ik me uiterst goed vermaakt. Is het een Oscarwaardige film? Nee, dat niet. Maar wel zeer onderhoudend, en heel tof gefilmd qua camerawerk. Meghann Fahy laat wat mij betreft zien dat ze alles in zich heeft om een leading woman te zijn en ik ben benieuwd in wat voor films ze dat nog meer zal gaan doen.
Goed, eerst het verhaal: Meghann Fahy speelt Violet, die op een date gaat met Henry (Brandon Sklenar, ook wel bekend van The Housemaid). Zij komt als eerste aan in het restaurant, en terwijl ze wacht op haar date, worden haar verschillende memes toegestuurd via een soort AirDrop. De afbeeldingen beginnen redelijk onschuldig, maar worden steeds dreigender: het is al gauw duidelijk dat iemand Violet moet hebben en het worden tekstberichten die ze ontvangt.
En als ze niet doet wat deze anonieme persoon zegt, dan zal haar zoontje sterven. Violet is moeder van zoon Toby, die momenteel thuis is met Violets jongere zus als oppas.
Meghann Fahy als Violet
De opdrachten die Violet krijgt, worden ook steeds grimmiger, tot ze uiteindelijk de opdracht krijgt om haar date te vermoorden. Niet een heel redelijk verzoek, maar hé – als het kiezen is tussen je zoon en een eerste date, is de keuze wel makkelijk gemaakt. Toch?
Zo simpel gaat dat dus allemaal niet.
En de vraag blijft: wie stuurt haar deze berichten? Haar date vogelt uit dat het iemand binnen een straal van vijftien meter zou moeten zijn, dus je zou denken dat de lijst van verdachten niet heel lang is.
En daar zit gelijk de valkuil: wanneer het moment suprême komt en je weet wie de Grote Slechterik is, is de kans best aanwezig dat je die al zag aankomen – zoveel kanshebbers zijn er immers niet.
Die grote onthulling valt dus een tikkeltje tegen, en dat is zonde; tot op dat punt is het namelijk best een spannende whodunnit. Maar het is vooral wat er vanaf het moment van de onthulling gebeurt: vanaf dat moment is het namelijk een redelijk ongeloofwaardige, en vooral geen spannende film meer. Denk aan veel clichés, veel dat-ging-maar-net-goed (wat natuurlijk dat-zou-nooit-goed-gaan had moeten zijn) en vanaf dat moment weet je ook eigenlijk hoe het afloopt.
Drop is daarom bijzonder onrealistisch en behoorlijk cliché, maar het geeft allemaal niet – ik heb me helemaal prima vermaakt op de bank. Geef me hier nog maar twintig van, Netflix. Hartstikke vermakelijk en nergens hoogstaand. Precies hoe we het soms willen zien.
En dat einde? Give. Me. A. BREAK. Zó slecht. Ik heb genoten.
Waar: Te zien op Netflix.
Waarom je dit moet kijken: Dit is een film die je niet in de bioscoop wil zien (daar is-ie niet goed genoeg voor), maar heerlijk met een dekentje op de bank. En vooral niet nadenken.
Kijk dit als: Je houdt van thrillers en/of films die prettig wegkijken. Ook geschikt voor de 'beginnende' thrillerkijker. En, voor de millennials onder ons: als je heel goed ging op bedenken wie nou 'A' was in Pretty Little Liars.
Kijk dit absoluut niet als: Je snel gefrustreerd raakt bij anticlimaxen of een thrillersnob bent die zich stoort aan onrealistische plotlijnen.
Pluspunt: Mooi camerawerk én het speelt zich voornamelijk af in één ruimte en weet ondanks dat niet te vervelen -- het werkt juist goed voor de spanning.
Minpunt: Dat einde. DAT. EINDE. Het is bijna een belediging voor de kijkers.
Meer van dit: Carry-On (2024), The Woman in Cabin 10 (2025), The Weekend Away (2022), Speed (1994), Red Eye (2005), Phone Booth (2002).
