Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar VIVA is voor mij zo'n naam die onmiddellijk herinneringen oproept. Aan de tijdschriften die bij mij thuis rondslingerden, de VIVA400, Any Body en natuurlijk het forum, waar een deel van jullie as we speak misschien wel nog steeds zit te lezen en schrijven.
En toen verdween VIVA. Eerst stopte het tijdschrift en uiteindelijk ging ook de website offline. Het forum bleef gelukkig bestaan, maar verder werd het behoorlijk stil rondom het merk.
Voordat ik betrokken was bij VIVA, vond ik dat altijd al zó jammer. Het was zo'n iconisch merk, zo vooruitstrevend en gedurfd -- daar moest toch nog ruimte voor zijn?
Dat is er nu gelukkig weer, en ik heb er zóveel zin in.
VIVA is terug
De afgelopen maanden heb ik samen met een heel nieuw team achter de schermen gewerkt aan de terugkeer van VIVA. En dat voelt ergens een beetje gek, en ook wel enorm spannend. Want hoe doe je een merk eer aan, dat zoveel herinneringen bij mensen oproept? En tegelijkertijd wil je ook vernieuwend zijn en mensen verrassen.
Want de wereld is veranderd sinds VIVA voor het eerst verscheen en wij zijn dat zelf natuurlijk ook. Het lijkt wel of we allemaal meer mogelijkheden dan ooit hebben, maar daarmee zijn de verwachtingen niet bepaald minder geworden. We kunnen daarin ook genadeloos streng voor onszelf zijn, wat betreft onze carrière (hadden we niet al verder moeten zijn?), rondom onze kinderwens of moederschap (doen we het allemaal wel goed?), over relaties (ben ik blij met mijn partner of is het gras gewoon altijd groener aan de overkant?) of juist het ontbreken daarvan (heb ik een relatie nodig om gelukkig te zijn?) en om nog maar niet te beginnen over de uiterlijke onzekerheden die we allemaal hebben. En ondertussen krijgen we vanuit social media de hele dag mee hoe geweldig andere mensen het wel hebben, en hoe waanzinnig zij eruit zien.
En al die twijfels, onzekerheden en dilemma's mogen er ook gewoon zijn. Juist daarom vonden wij dat er meer dan genoeg ruimte was voor een titel als VIVA. Waar we niet alleen maar de picture perfect versie van het leven laten zien, maar het ook hebben over alles wat onder de oppervlakte speelt. Waar geen vraag gek is en geen onderwerp bij voorbaat van tafel hoeft.
Daarom hebben we heel bewust gekozen voor een volledig nieuw uiterlijk, maar de kernwaarden, het hart van VIVA, zijn hetzelfde gebleven. Dus dat betekent dat we nog steeds gedurfd zijn, taboes niet uit de weg gaan en ruimte maken voor verhalen die herkenbaar, persoonlijk, grappig, kwetsbaar of gewoon luchtig vermaak zijn.
Want hoe doet iedereen dit eigenlijk?
Iets meer over mij: ik ben inmiddels 37, schrijver, hoofdredacteur, kattenmoeder en nog altijd niet in het bezit van het handboek waarin blijkbaar staat hoe je je volwassen leven precies hoort aan te pakken.
Met vriendinnen kan ik uren praten over alle aspecten van het leven. Daten, relaties, geld, werk, vriendschappen, kinderen, social media... En eigenlijk komen we vaak tot de conclusie dat we het allemaal ook niet zo goed weten en ook simpelweg maar gewoon ons best doen. En dat wil ik ook laten terugkomen op VIVA: het échte leven, inclusief de twijfels, zonder de mooier makende filters. Hier willen we eerlijk, kwetsbaar en open zijn.
Dus ja, we gaan het hebben over mentale gezondheid, fertiliteit, relaties die stuklopen, geldproblemen en de dingen die je misschien niet zo makkelijk op een verjaardag vertelt. Maar óók over de date die zo rampzalig verliep dat je vriendinnenapp er drie dagen zoet mee was, de waanzinnige one-night-stand die je nog steeds knikkende knieën bezorgt, de serie die je dit weekend moet kijken, reizen, beauty, werk, irritante collega's en alle andere kleine en grote dingen die je leven vullen.
Niets is onbespreekbaar
Het is niet voor niets onze slogan geworden. Met collega's zaten wij lang en veel te broeden op een tagline, een bepaalde slogan die echt goed zou omschrijven wat mensen kunnen verwachten bij het vernieuwde VIVA. En we kwamen er maar niet op. Het enige wat we wisten, is dat het "iets moest zijn dat laat blijken dat niets onbespreekbaar is". En daar was-ie dan ineens; dát moest 'm gewoon worden. En dat is ook altijd onze kern geweest.
Ik hoop dat VIVA een plek is waar je iets kunt lezen en denkt: oh gelukkig, ik ben dus niet de enige. Waar je terecht kunt voor herkenbaarheid, maar ook om even afleiding te vinden, om te leren over nieuwe perspectieven of de plek waar je vermaak vindt tijdens je lunchpauze, treinreis of 's avonds op de bank.
Natuurlijk is er ook nog steeds het VIVA Forum. Dat heeft al die jaren dat de rest van VIVA stillag gewoon doorgeleefd en is daarmee eigenlijk het beste bewijs dat de behoefte om met elkaar te praten nooit is verdwenen. Op VIVA.nl gaan we daarom ook regelmatig kijken naar wat daar speelt. Waar hebben mensen het over? Welke onderwerpen leven? En waar moeten wij vervolgens eens induiken?
Dit is pas het begin
Zoals ik al schreef, ben ik enorm benieuwd wat jullie van de vernieuwde VIVA-site vinden. En laat het ook vooral weten; op het forum, via een berichtje of per mail (ik ben altijd bereikbaar op wieke@viva.nl). Ik realiseer me goed dat een hernieuwd platform moet groeien. Er komen de komende tijd nieuwe rubrieken bij, je gaat steeds meer gezichten leren kennen en ongetwijfeld zullen we onderweg ook dingen bedenken waarvan we ons drie weken later afvragen waarom we dat in vredesnaam een goed idee vonden. Tsja, dat hoort er ook gewoon bij.
Maar het allerbelangrijkste is: we hebben óntzettend veel zin in dit nieuwe hoofdstuk, en zijn blij dat jij erbij bent.
