"Ik vind het heerlijk dat niemand mij hier kent”, aldus Carré. “Niemand weet verhalen van vroeger of kent een jongere versie van mij. Ik begin met een schone lei, als de zelfverzekerde, volwassen vrouw die ik nu ben.”
Dat nieuwe begin had ook een keerzijde. Waar ze in Amsterdam een leven had opgebouwd met vrienden, werk en een vertrouwde omgeving, moest ze in Los Angeles alles opnieuw uitvinden.
‘Waar ontmoet je mensen? Waar haal je werk vandaan?’
Toch maakte ze zich daar vooraf minder zorgen over dan veel anderen misschien zouden doen. "Ik ben heel sociaal en heel goed in connecties leggen, dus ik wist dat dat wel goed zou komen.” En inderdaad, de mogelijkheden om nieuwe mensen te ontmoeten blijken eindeloos. Er zijn Facebookgroepen voor mensen die op zoek zijn naar nieuwe vrienden, netwerkborrels voor de filmindustrie, bijeenkomsten voor singles, koppels en eigenlijk alles daartussenin.
"Iedereen wil connectie leggen. Dat is heel fijn aan een wereldstad als Los Angeles."
Groter durven dromen
Hoewel Carré veel achterliet in Nederland, voelt ze ook dat ze in Los Angeles een andere kant van zichzelf meer ruimte kan geven. "Ik denk dat ik hier veel meer mijn grote dromen mag omarmen."
Volgens haar is dat één van de grootste verschillen tussen Nederland en de Verenigde Staten. "In Nederland is het al gauw: doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Hier is gekker juist beter."
Ambitie wordt in Los Angeles, niet voor niets ook wel The City of Dreams genoemd, alleen maar toegejuicht.
"Wil je een grote actrice, regisseur of model worden? Tof. Sterker nog, je ontmoet hier vaak mensen die je daarmee willen helpen.” Dat werkt aanstekelijk, merkt ze. Niet alleen omdat er zoveel mensen rondlopen die dezelfde dromen hebben, maar ook omdat de afstand tot de mensen die je bewondert ineens veel kleiner voelt. ”Je bent vaak maar één of twee handshakes verwijderd van je idolen of de mensen met wie je graag zou willen samenwerken. Daardoor worden je ambitie en vuur heel erg gevoed.”
Tekst loopt door onder de afbeelding.

Een boek vol herinneringen
Opvallend genoeg nam Carré juist weinig spullen mee naar Amerika. ”Ik wil hier zo minimalistisch mogelijk leven”, legt ze uit. Er is wel één bezit dat een prominente plek in haar appartement heeft gekregen: "Een van mijn beste vriendinnen organiseerde een surprise afscheidsdiner en maakte een boek waarin iedereen iets over mij en mijn avontuur heeft geschreven.” Dat boek ligt nog altijd open op tafel. "Zodat ik er altijd even in kan snuffelen."
Het romantische beeld van LA klopt niet altijd
Dat Los Angeles een stad vol kansen is, had Carré verwacht. Maar wat haar vooral verraste, was hoeveel tijd er gaat zitten in alles wat níét met acteren te maken heeft. Volgens haar onderschatten veel mensen hoeveel er geregeld moet worden voordat je überhaupt aan werken toekomt.
"De eerste zes maanden ben je vooral bezig met het aanmelden en vergaren van allerlei documenten om hier te kunnen wonen en werken.” Dat vraagt doorzettingsvermogen: "Je moet het écht willen om hier te zitten.”
Geen dag is hetzelfde
Een gemiddelde werkdag bestaat voor Carré eigenlijk niet meer, maar juist dat is één van de dingen die ze zo leuk vindt aan haar vak. "De ene dag ben ik een Amerikaanse voice-over aan het opnemen, de andere keer een Nederlands audioboek.” Soms neemt ze thuis een auditie op voor een commercial of een film. Op andere dagen zit ze vooral achter haar laptop om nieuwe opdrachten binnen te halen, contacten te onderhouden of aan haar eigen ontwikkeling te werken. "Net zoals in elk ander freelance vak ben je je eigen bedrijf."
Daarnaast probeert ze ook gewoon tijd vrij te maken voor het leven buiten haar werk. "Ik probeer vijf keer per week naar de sportschool te gaan. Je moet ook gewoon boodschappen doen, koken en schoonmaken. En 's avonds ga ik vaak naar mixers of borrels of spreek ik af met vrienden."
Nederlanders zijn directer
Hoewel Carré zich steeds meer thuis begint te voelen in Los Angeles, zijn er ook dingen waarvan ze hoopt dat ze nooit veranderen. "Ik mis vooral de humor, de directheid en de manier waarop wij met elkaar praten”, vertelt ze. "Amerikanen zijn toch veel oppervlakkiger in de manier waarop ze met elkaar omgaan. Nu wil ik natuurlijk niet iedereen over één kam scheren, maar veel Nederlanders die hier wonen herkennen dat."
"Hier merk ik soms dat mensen ongemakkelijk worden als je een interessanter onderwerp aansnijdt. 'Let's keep it light', is me weleens gezegd.” Toch is er ook iets waarvan ze vindt dat Nederlanders het best van Amerikanen mogen overnemen. "Het grote dromen”, aldus Carré. “Niet zo cynisch doen over mensen hun dromen. Een beetje meer ambitie mag best toegelaten worden.”
Tekst loopt door onder de afbeelding.

’In twee maanden meer kansen dan in de afgelopen twee jaar’
Nog maar twee maanden woont Carré in Los Angeles, maar nu al merkt ze hoeveel groter de filmindustrie daar is. Waar ze in Nederland soms lang moest wachten op nieuwe kansen, lijkt het hier elkaar in rap tempo op te volgen. "Ik zit hier nu twee maanden en merk het nu al. Ik heb al meer kansen gehad dan in de laatste twee jaar in Nederland.”
In korte tijd draaide ze een Amerikaanse speelfilm in Griekenland, boekte ze een voice-overklus, stond ze model en bouwde ze een netwerk op waar ze in Nederland veel langer over had gedaan.
"Ik heb misschien wel meer dan tweehonderd connecties gemaakt. Er is hier zoveel werk, dat kun je je als Nederlander eigenlijk niet voorstellen.”
Van de Walk of Fame naar de supermarkt
Dat ze in Hollywood woont, voelt voor Carré inmiddels bijna normaal. Al zijn er nog regelmatig momenten waarop ze zichzelf eraan moet herinneren dat ze echt midden in de filmhoofdstad van de wereld woont. "Als ik naar mijn dichtstbijzijnde Target loop of naar de sportschool ga, loop ik gewoon over de Walk of Fame."
In het begin keek ze haar ogen uit, inmiddels loopt ze er bijna gedachteloos overheen. "Uiteindelijk kijk je er niet eens meer naar, omdat je er zo vaak loopt.” Toch zijn er momenten waarop ze heel even stilstaat bij hoe bijzonder haar leven nu eigenlijk is. "Soms denk ik: de vijftienjarige Carré had gegild als ze wist dat dit haar realiteit zou zijn.”
Ook woont ze op nog geen tien minuten lopen van het Dolby Theatre, waar ieder jaar de Oscars worden uitgereikt. "Ik reed daar een keer langs en zag Christopher Nolan. No big deal.”
Een droom die ineens heel dichtbij voelt
Hoewel Carré zowel voor de camera als achter de microfoon werkt, is er één droom die ze al jarenlang heeft. "Ik wil heel graag anime dubben.” In Nederland sprak ze al stemmen in voor onder meer Disney en Nickelodeon, maar de mogelijkheden zijn volgens haar niet te vergelijken met Amerika.
"Hier maken ze animatie voor volwassenen, anime en cartoons met veel grovere, intensere en dramatischere verhalen. Dat lijkt me zó ontzettend tof om te doen.” Ze werkt inmiddels aan een nieuwe stemdemo en volgde onlangs een cursus bij een studio die Engelse stemmen produceert voor bekende anime. "Ik heb mijn hele tienertijd anime gekeken met de Engelse dub. Dat ik nu zo dicht bij die droom sta, is echt insane.”
Audities gaan hier nét even anders
Niet alleen de hoeveelheid werk verschilt, ook de manier van auditeren is anders. "Je krijgt hier soms een auditie van zeven pagina's die de volgende dag alweer binnen moet zijn”, legt Carré uit. Ook de speelstijl voelt voor haar natuurlijker. "Ik heb in Nederland vaak gehoord dat ik een meer Amerikaanse stijl van acteren heb."
Zelf heeft ze daar wel een verklaring voor. "Ik vind Nederlands acteren vaak wat opgelezen voelen. Dat is natuurlijk ook gewoon smaak, maar ik voel me veel meer thuis bij de manier waarop hier gespeeld wordt.”
Tussen alle nieuwe indrukken was er één moment waarop Carré wist dat de stap naar Los Angeles de juiste was. "Mijn eerste klus.” Ze hoeft er niet lang over na te denken. "Dat was echt een 'yes, zie je wel, het gaat me lukken’-moment."
Tekst loopt door onder de afbeelding.

Een avontuur dat nog maar net begonnen is
Hoewel Carré voorlopig niet van plan is terug te keren naar Nederland, ziet ze zichzelf ook niet haar hele leven in Los Angeles wonen. "Voor nu zou ik zeggen dat ik mijn kinderen hier niet zou willen opvoeden en uiteindelijk weer dichter bij mijn vrienden en familie wil wonen."
Al weet ze inmiddels ook dat het leven zich niet altijd laat plannen. "Ik ben nog single. Wie weet wie ik hier ontmoet.” Voor nu kijkt ze vooral uit naar alles wat nog komt. "Veel avontuur, nieuwe lessen en nieuwe plekken.” En lachend voegt ze daar nog één wens aan toe. "En hopelijk natuurlijk veel geld. Maar goed, dat hoop je altijd!”
Dilemma's
Liever een Oscar winnen of dertig jaar lang elke dag mogen acteren?
"Oscar winnen. Elke dag? Nooit een vakantiedag? Het blijft mijn baan, dus elke dag zou ik gek van worden!"
Nooit meer een hoofdrol of nooit meer een stemrol?
"Dan nooit meer een hoofdrol. Ik ben compleet content met een supporting role of een guest star-rol. Stemacteren vind ik veel te leuk om op te geven.”
Eén iconische rol waar iedereen je van kent of honderd verschillende rollen waarin niemand je herkent?
"Die is lastig. Misschien toch één iconische rol. Dan zie ik meteen een rol voor me in een game, anime of fantasyserie zoals Game of Thrones. Dat je daarna jarenlang naar conventies kunt, panels mag doen... Dat lijkt me heel vet.”
Werken met je favoriete regisseur of met je favoriete acteur?
"Mijn favoriete regisseur, denk ik. Ik zou mezelf veel te veel vergelijken als ik met Viola Davis op de set zou staan.”
Altijd de slechterik spelen of altijd de held?
"Altijd de slechterik! Veel leuker. In animatie word ik ook vaak als slechterik gecast, terwijl ik voor de camera juist meestal de lieve of heldhaftige personages speel.”
Een partner met dezelfde ambitie of juist iemand met een totaal ander leven?
"Dat maakt me eigenlijk niet zoveel uit. Aan allebei zitten voor en nadelen. Het is heel fijn als iemand jouw wereld begrijpt en dezelfde taal spreekt. Aan de andere kant kan het ook ingewikkeld worden als de één succesvoller is dan de ander, of als je allebei even weinig werk hebt. Dan kan iemand met een vaste baan juist weer voor wat stabiliteit zorgen.”
Spelen met Meryl Streep of een personage inspreken voor je favoriete anime?
"Die is moeilijk, omdat ik dubben zó leuk vind. Maar spelen met Meryl Streep sla je natuurlijk niet af. Niet alleen omdat dat geweldig is voor je carrière, maar volgens mij is ze ook gewoon een ontzettend lieve vrouw.”
Een rol waar iedereen over praat of een rol waar je zelf het meest trots op bent?
"Dan toch een rol waar iedereen over praat, als we het tenminste over positieve reacties hebben. Ik geef het misschien niet graag toe, maar aanzien vind ik toch wel belangrijk. Ik denk dat veel acteurs dat hebben. Je wilt niet voor niets in de spotlight staan.”
Voor altijd in Los Angeles wonen of ooit weer terug naar Nederland?
"Zeker ooit weer terug naar Nederland. Al weet je natuurlijk nooit hoe het leven loopt. Op dit moment zou ik zeggen dat ik mijn kinderen hier niet zou willen opvoeden en uiteindelijk graag weer dichter bij mijn vrienden en familie wil wonen. Maar ik ben nog single, dus wie weet wie ik hier nog tegenkom."
Leuk nieuws: vanaf oktober is Carré de nieuwe columnist bij VIVA! Ze zal ons dan meenemen in haar leven in LA, de struggles én natuurlijk de mooie dingen.
