Ik had geen idee dat dit eraan zat te komen. Mijn beste vriendin was erin geslaagd mij volledig in het duister te houden terwijl ze een verrassingsafscheidsdiner organiseerde, ondanks dat we samenwoonden.
Terwijl ik iedereen een voor een omhelsde, probeerde ik de tranen weg te lachen. Wat ontzettend lief. Wat bijzonder dat iedereen hier was. En wat gek dat ik ze binnenkort niet meer zomaar zou kunnen bellen om spontaan een drankje te doen, samen te eten of even een koffietje te doen. De afgelopen weken was ik vooral bezig geweest met regelen, plannen en inpakken. Met praktische lijstjes en to-do's die maar niet korter leken te worden. Maar daar, in dat restaurant, omringd door de mensen met wie ik de afgelopen tien jaar zoveel had gedeeld, drong het ineens tot me door: mijn leven stond op het punt behoorlijk te veranderen.
Los Angeles
Want ik had besloten om naar Los Angeles te verhuizen om mijn carrière als actrice verder uit te bouwen.
En dat terwijl ik het in Amsterdam eigenlijk hartstikke naar mijn zin had. Tien jaar geleden verruilde ik Vinkeveen voor Amsterdam en keek ik nooit meer achterom. Ik werkte aan films en series, sprak talloze stemmen in en bouwde aan een carrière als actrice en stemactrice. Ik had een leven opgebouwd waar ik blij mee was, fijne mensen om me heen, een koophuis, een auto en een stad die ik door en door kende. Maar ergens bleef de nieuwsgierigheid: wat zou er gebeuren als ik dit allemaal achterliet om mijn horizon verder te verbreden en mijn carrière ook in Amerika een kans gaf? Zou ik het gewoon proberen?
Fuck it. Wat is het ergste dat er kan gebeuren?
A completely clean sheet
Ik ben 31 en zie mijn verhuizing vooral als een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Hóe tof dat ik op een nieuwe plek helemaal opnieuw kan beginnen?! Niemand die mij kent, niemand die een mening of een oude herinnering van een jongere Carré heeft. A completely clean sheet. Ik mag zelf bepalen wat er op de blanco pagina komt. En dat is mega verfrissend en exciting. Vijf maanden geleden kwam ik met mijn O-1-visum op zak aan op LAX, als de volwassen, compleet gevormde vrouw die ik inmiddels ben. And she’s gonna rock it.
Althans, dat was de theorie. De praktijk pakt natuurlijk anders uit dan ik mij had voorgesteld. Een stad kennen van films, series en vakanties is iets heel anders dan er daadwerkelijk je dagelijkse leven opbouwen. Het gaat niet meer alleen over acteren en drankjes doen met mensen als je er weer drie weken bent, maar ook over wonen, vervoer, administratie en alle praktische zaken waar je eigenlijk geen zin in hebt. Je moet niet alleen uitzoeken hoe je hier werk krijgt, maar ook hoe je hier überhaupt je leven organiseert. Hoe maak ik hier vrienden? Hoe duur zijn de boodschappen? Wat zijn de verkeersregels? In welke buurt kan ik 's avonds niet op straat lopen? Hoe krijg ik in godsnaam een agent, manager of ook maar enigszins werk? De onzekerheid leek oneindig, en soms voelt dat nog steeds zo. Maar ik ben hier voor een doel. And that goal is clear.
'Het zal ongetwijfeld anders lopen dan dat ik het voor me zie'
Tof werk vinden als actrice en stemactrice en zoeken naar mogelijkheden en kansen die niet in Nederland liggen. Zoals in een film spelen met een budget van 5 miljoen, motion capture doen voor grote games van grote studio’s, spelen in fantasyfilms of sci-fi-series, allemaal deuren die in Nederland potdicht zijn, omdat het budget er niet voor is. Ik wil uitgenodigd en betaald worden om naar conventies te komen, zodat ik kan vertellen over een stemrol die ik gedaan heb, handtekeningen mag uitdelen aan mensen die mijn projecten tof vinden en achter de schermen kan lachen met mijn nieuwe collega’s, mensen die eerst mijn grootste idolen waren. Ik wil ontdekken welke kansen er zijn, hoe de Amerikaanse entertainmentindustrie werkt en wat ik hier kan opbouwen. Het zal ongetwijfeld anders lopen dan ik het voor me zie. Ik heb geen glazen bol en helaas ook geen Hollywood-producent die alvast kan bevestigen dat ik het ga maken. Was het maar zo’n feest. You have to put up de slingers yourself. Maar ik ga wel mijn volle 100 procent geven om te kijken wat ik klaar kan spelen. And I’m going to share all of it.
De komende tijd mag ik twee keer per maand voor VIVA mijn ervaringen in Los Angeles delen. Over agents en audities, maar ook over daten in een stad waar relaties vaak als oppervlakkig beschreven worden en waar het veel om geld en succes draait. Over de Amerikaanse fooiencultuur, boodschappen doen, het openbaar vervoer en de kleine cultuurverschillen die je pas opvallen als je ergens echt woont.
Kortom: alles wat een single, 31-jarige Nederlandse actrice in Hollywood zoal meemaakt. En geloof me, daar valt genoeg over te vertellen!
