Het zit actrice M. (gespeeld door Maike Meijer) bepaald niet mee. Haar seksleven met echtgenoot Koos (Bas Hoeflaak) is zo droog als beschuit, haar zoon Ole kan niet wachten om het ouderlijk huis te verlaten en dan wordt ze ook nog uit haar vaste rol in een politieserie geschreven. Alsof dat allemaal nog niet genoeg is, blijkt ze midden in de overgang te zitten.
M. heeft helemaal geen zin om bij de pakken neer te zitten. En wat doe je dan? Jezelf opnieuw uitvinden. Alleen hoe doe je dat? Je haar afknippen a la Brttney Spears? Een volwaardige Eat Pray Love-reis? Ze heeft geen idee. Gelukkig heeft ze een lekker gek gezelschap om zich heen, waaronder een zweverige vriendin (Bianca Krijgsman), een succesvolle oud-collega (Hadewych Minis) en haar moeder, gespeeld door Beppie Melissen. Het is echt de absolute top van de komedie.
Lekker schaamteloos
Over komedie gesproken. Wie Maike Meijer kent van Toren C, weet dat ze geen moeite heeft met ongemakkelijke situaties. God, ik vergeet nooit meer die scene waarin ze zich in een lege kantoorruimte waant, een gore scheet laat, zich omdraait en er dan toch een collega zit. Sorry, ik moet gewoon weer lachen. Kijk deze video maar:
Ook in Wen Er Maar Aan spaart ze zichzelf niet. Opvliegers, een veranderend lijf, seks die niet meer vanzelf gaat: het komt allemaal voorbij met dezelfde dosis humor als in Toren C. De film is gebaseerd op Meijers gelijknamige bestseller, waarvan 175.000 exemplaren werden verkocht. Ze schreef zelf het scenario en wilde ook per se de hoofdrol spelen. En daar zijn we blij mee, want er kan niemand zo absurd, ongemakkelijk en met flink wat zelfspot spelen als Maike Meijer.
Niet alleen voor vijftigplussers
Nu denk je misschien: leuk, maar ik ben nog lang niet in de overgang. Geen probleem. Ik ook niet. En dat maakt helemaal niet uit, want surprise: op een dag wel. Het is onontkoombaar (jammer dan). Je kan er maar beter op voorbereid zijn. Bovendien gaat de film ook over iets wat op iedere leeftijd net zo vervelend is: het gevoel dat je leven niet helemaal loopt zoals je had bedacht.
Ook fijn dat een vrouw van (excuses voor dit verschrikkelijke woord) middelbare leeftijd ook gewoon eens een serieuze filmrol heeft. Niet die van de milf, de heks of de slons, maar gewoon van een vrouw die alle ruimte krijgt om er een potje van te maken, zonder het onnodig te objectificeren. Houden we van.
Wen er maar aan draait nu in de bioscoop.
