Aan het einde van het panel richtte KI/KI, de grootste vrouwelijke dj van Nederland en tevens de eerste (!) vrouw die ooit een Edison in de categorie Dance won, zich rechtstreeks tot de aanwezige programmeurs. Ga met ons in gesprek. Boek meer vrouwen. We staan open om jullie te helpen. Nou, programmeurs. We zijn een jaar verder. ADE staat van 21 tot en met 25 oktober gepland en de meeste programma’s zijn rond. Hoe staat het ervoor?
Waar blijven de vrouwelijke headliners?
Ik kan je vertellen: niet geweldig. Neem de vernieuwde Gashouder. Tijdens ADE staan daar acht danceprogramma’s gepland. Armin van Buuren en Benwal openen de week, daarna volgen onder anderen Eric Prydz, I Hate Models en Nico Moreno, Job Jobse, Mochakk, Franky Rizardo, Sammy Virji en Josh Baker. Valt je iets op? Precies. Acht programma’s en acht keer staat er een man (of zelfs meerdere mannen) als grote naam bovenaan het affiche. Vrouwen worden er overigens wel degelijk geboekt, maar wie krijgt zijn naam boven de deur? Wie krijgt een eigen hosting, een all-nighter of de kans om zelf zo’n programma samen te stellen? Daar blijken de mannen toch weer vooraan te staan.
En voordat ik boze berichten krijg: ik heb helemaal niets tegen deze mannen. Sterker nog, ik vind een groot deel van deze boekingen persoonlijk ontzettend tof. Daar gaat het helemaal niet om. Het probleem is dat het nog steeds moeilijk blijkt om vrouwen een prominente plek op de line-up te geven.
Ik wil hier overigens absoluut geen bash op de Gashouder van maken. Ik wil vooral laten zien hoeveel werk er nog te doen is. Bij Awakenings zie je bijvoorbeeld een vergelijkbaar patroon. Vrouwen staan op de affiches, maar de eigen hostings en concepten worden tijdens ADE opnieuw door mannen gedragen. Dat het anders kan, bewijst DGTL. Daar krijgt Novah op zaterdag gewoon haar eigen Novah & Friends-avond. De totale programmering is bijna 50-50 man/vrouw.
Er moeten wel kaarten worden verkocht
Een argument dat ik standaard voorbij zie komen in de comments zodra iemand dit probleem aankaart: er moeten wel tickets worden verkocht. Zo’n Gashouder moet vol en daarom kiest een programmeur voor een safe bet. Prima. Zullen we het dan even over al het vrouwelijke talent hebben dat week in, week uit grote zalen vol krijgt?
KI/KI is misschien de makkelijkste naam om te noemen. Die staat deze ADE twee avonden in de Ziggo Dome met haar eigen show. Die verkocht binnen minuten uit. De Ziggo is met een capaciteit van 17.500 bovendien een keer of vijf groter. I rest my case.
En ja, KI/KI is inmiddels een usual suspect. Maar er zijn meer. Denk aan Lisa Korver, CARISTA, Grace Dahl, Cynthia Spiering, Mary Lake, Laura van Dam, Nicky Elisabeth, Merel Helderman, Suze Ijó, Gysèle, Sandrien, Doudou MD en Slimfit. Internationaal kunnen we daar zonder enige moeite Amelie Lens, Charlotte de Witte, Miss Monique, SPFDJ, Helena Hauff, BLOND en HAAi naast zetten. Je kunt mij niet vertellen dat we uit al die namen geen avond kunnen samenstellen waar mensen lachend een kaartje voor kopen.
Bovendien zit er iets geks in het argument dat je alleen grote namen kunt boeken omdat die nu eenmaal kaarten verkopen. Want hoe denk je dat iemand een grote naam wordt? Als mannen jarenlang vaker op de belangrijkste plekken worden gezet, krijgen zij ook vaker de kans om voor grote zalen te spelen, publiek op te bouwen en uiteindelijk die artiest te worden waarvan een programmeur zegt: híj verkoopt tenminste kaarten. Je moet vrouwen toch ergens diezelfde kans geven.
Het gaat toch om de muziek?
Nog zo eentje. Waarom moeten we überhaupt naar gender kijken? Boek gewoon de beste dj. Het moet om de muziek gaan. Was het maar zo simpel. Als iedereen vanaf morgen met exact dezelfde kansen aan de start zou verschijnen, prima. Maar dat is niet zo. Ergens moet je die cirkel dus doorbreken.
Dat betekent niet dat iedere line-up vanaf morgen exact uit vijftig procent mannen en vijftig procent vrouwen moet bestaan omdat iemand met een rekenmachine naast de programmeur staat. Het betekent wel dat je soms bewust ruimte moet maken voor vrouwen om op dat hogere niveau terecht te komen. Juist zodat we hopelijk ooit op het punt komen waarop we daar helemaal niet meer bewust over hoeven na te denken.
En misschien moeten we daarvoor ook kijken naar wie de programma’s samenstelt. Ook achter de schermen zijn programmeurs nog vaak mannen. Dat betekent natuurlijk niet dat mannen alleen maar mannen boeken. Maar het lijkt me niet zo’n gek idee als ook daar verschillende mensen bepalen wie straks die belangrijke plekken krijgt.
Mijn open sollicitatie
Ik schrijf dit niet omdat ik zin heb om programmeurs af te zeiken. Maar ik zou vooral graag eens met jullie in gesprek gaan. Wat zijn de afwegingen? Waarom krijgt de ene artiest een eigen avond en de ander een supportslot? Wanneer is iemand volgens jullie groot genoeg om zo’n zaal te dragen? En wat is ervoor nodig om meer vrouwen daar te krijgen?
Geef mij anders één avond in de Gashouder. Laat Sandrien het cureren. Zet CARISTA erbij. Suze Ijó. mad miran, Doudou MD b2b Slimfit. Grace Dahl mag van mij prime time. En vooruit, zet Elias Mazian en Young Marco er ook tussen. Ik zei toch dat ik niets tegen mannen heb? Dat is precies het punt. Ik wil helemaal geen ADE waar alleen maar vrouwen draaien. Ik wil een ADE waarbij het niet meer vanzelfsprekend is dat de belangrijkste plekken naar mannen gaan.
Vorig jaar zaten drie vrouwelijke dj’s tijdens ADE op een podium uit te leggen waarom er iets moet veranderen. We kunnen moeilijk ieder jaar hetzelfde panel organiseren en vervolgens doorgaan zoals we altijd deden. Dus, programmeurs van Nederland: bel me. Ik ga graag met jullie in gesprek.
