Het is maandag half acht en ik vind dat mijn land er op dit moment anders uit zou moeten zien. Er gaat iets heul verkeerd, dit klopt gewoon niet.
Komend weekend is het weer dorpsfeest in mijn geboortedorp. Met een thema waar ik echt geen hol mee kan.
19 september, dat is de datum die omcirkeld staat in mijn agenda. De komende maand moet ik hier naar toe gaan werken, hopelijk dit keer pijnvrij.
Vanaf morgen blogt Linda iedere week over haar voorbereidingen voor die ene dag, waarbij ze in een zo kort mogelijke tijd van Amsterdam naar Zaandam gaat rennen.
In Utrecht zijn de introductiedagen voor aankomende studenten weer begonnen. Oh, oh, oh.
Zweterige boxershorts, plakkerige bierbuiken en stinkende sportschoenen. Je moet er wat voor over hebben om je verkoudheid te overwinnen.
Ik Vertrek is weer op tv. Zijn het herhalingen? Ik weet het niet, en frankly, het maakt me niet uit. Ik wil gewoon even iets schrijven over Ik Vertrek.
Ik ben nooit echt een sportfanaat geweest. Op de basisschool vond ik gymles, waarbij je alle sporten zo ongeveer bij langs ging, fantastisch. Toen ging alles nog zo makkelijk…
Ze is vertrokken…de veertienjarige Laura dekker. Vanmorgen om negen uur vertrok ze vanuit Den Osse in Zeeland.
D.: “In een goede week ga ik maximaal twee keer per week naar de sportschool: ik ben dus niet zo’n fanatiekeling. Een van mijn mede-BodyPump-cursisten is dat echter wel.
Ben je een doorzetter, heb je lef, kun je tegen een stootje en ben je niet bang om vies te worden?
De Tour de France loopt zondag tot een einde. Het waren drie fantastische weken.
Ik moet er echt niet aan denken…vier dagen lang alleen maar lopen. Lopen in deze hitte, in die drukkende lucht.
Dat is het belangrijkste advies voor de deelnemers aan de Nijmeegse Vierdaagse die vanochtend van start is gegaan.
Tennis, door de elite vaak uitgesproken als ‘tannis’. Ik vind het maar een vreemde sport.
Het is alweer meer dan tien jaar geleden, maar ik weet nog goed dat ik iedere aflevering vol spanning (en met de slappe lach) aan de buis gekluisterd zat.
Ik heb gekeken, net zoals jullie allemaal. En nu is het half twaalf, en zit ik alweer thuis. Er is iets fout gegaan.
Geen één wedstrijd heb ik gezien dit WK. En ik zeg dat dan niet met een bepaalde trots, zo van: kijk mij eens lekker dwars doen. Kijk mij eens met mijn ogen rollen om die oranjehysterie en kuttoeters.
Ok, al die Duitslandmoppen kunnen weer de kast in. Ze hebben de finale niet gehaald. Jammer, maar dit biedt weer talloze mogelijkheden om eens een paar andere voetbalmoppen en -liedjes te verzinnen. Moppen over Spanje.
Ik blijf me afvragen hoe iemand in vredesnaam op het idee komt om een octopus te laten voorspellen naar een winnaar. Een cavia die naar een hokje rent, is een meer voor de hand liggende optie.
Ik zat op de fiets richting de sportschool toen het 1-0 voor Nederland werd tijdens Nederland – Uruguay. Ik zette mijn fiets op slot en liep de sportschool binnen.
